Γενικά Θέματα

ΕΜΒΟΛΙΟ JOHNSON & JOHNSON (J.J.V.) ΚΑΤΑ COV-19

Βασίζεται πάνω στις γενετικές οδηγίες του ιού για τον σχηματισμό της S-Πρωτεΐνης (κορυφής πρωτεΐνης).

Σε αντίθεση όμως με τα εμβόλια Pfizer-Moderna που οι γενετικές πληροφορίες αποθηκεύονται σε μονές ελίκων RNA. Το εμβόλιο J.J. χρησιμοποιεί στην θέση αυτή διπλής ελίκωσης DNA.

Οι ερευνητές «πρόσθεσαν» το γονίδιο για την S-πρωτεΐνη του κοροναϊού σε ένα αδενοϊό (γνωστοί ιοί που προκαλούν κοινό κρυολόγημα). Ένα ειδικό βέβαια ΑΔΕΝΟΪΟ διαμορφωμένο, κατάλληλο που χρησιμεύει σαν «σχήμα» για την «μεταφορά» του DNA, ένα ιό που εισέρχεται στα κύτταρα αλλά στερείται την δυνατότητα αναδίπλωσης και πολλαπλασιασμού του.

Με τον τρόπο αυτό ο ιός παύει να διαθέτει λοιμώδεις και ανοσογόνες ιδιότητες.

Η J.J. εταιρεία ασχολείται στο τομέα αυτών των εμβολίων δεκαετίες.

Το πρώτο εμβόλιο για τον ιό Ebola δημιουργήθηκε από την J.J. αλλά και τα επόμενα εμβόλια για Zika virus – H.I.V. περιλαμβάνουν συμμετοχή της J.J.

Άλλες επιστημονικές εταιρείες π.χ. το εμβόλιο που δημιουργήθηκε από το University of Oxford and AstraZaneca βασίζεται στην ίδια ερευνητική νοοτροπία κατασκευής αλλά χρησιμοποιεί αδενοϊούς χιμπαντζή.

Το εμβόλιο της J.J. χρησιμοποιεί DNA είναι λιγότερο ευαίσθητο σε σύγκριση με το εμβόλιο mRNA της Pfizer και Moderna.

Επίσης, η μεμβράνη του αδενοϊού του «ιού οχήματος» είναι ανθεκτική και προστατεύει το γενετικό ολικό που περιέχεται στο εμβόλιο.

Πρακτικό αποτέλεσμα = Κυκλοφορία, διατήρηση του εμβολίου J.J. στους 2-8οC για 3 μήνες.

επίσης η χορήγηση του εμβολίου J.J. γίνεται άπαξ (αντίθετα με τα εμβόλια Pfizer-Moderna, AstraZeneca που χορηγούνται σε 2 δόσεις).

Δοκιμές και στατιστικές παρατηρήσεις συνεχίζονται όπου αφορούν κυρίως την προστασία που παρέχει το εμβόλιο αυτό και τον χρόνο διάρκειας αυτού.

Το εμβόλιο βρίσκεται στο πειραματικό στάδιο και χορηγείται σε άτομα ηλικίας 15-85.

Ελπιδοφόρα μηνύματα αναφέρουν την εμφάνιση εξουδετερωτικών αντισωμάτων (Neutralizing Antibodies) σε ποσοστό 90% την 29η ημέρα από τον χορήγηση του εμβολίου με διατήρηση ικανοποιητικού επιπέδου για τουλάχιστον 71 ημέρες, όπως επίσης και εμφάνιση αντισωμάτων κατά S-protein.

Το εμβόλιο της Johnson & Johnson (S spite) πρωτεΐνη του COV-19 χρησιμοποιεί με το πειραματικό όνομα Ad26 COV2 S αδενοϊό κατάλληλο παρασκευασμένο (αδενοϊό που προκαλεί το κοινό κρυολόγημα σε άνθρωπο, αριθμός 26) σαν σχήμα μεταφοράς γενετικού υλικού από τον ιό εκτός του σώματος με στόχο τα κύτταρα του οργανισμού που παράγουν τεμαχίδια που θα αναγνωριστούν σαν αντιγόνα από το ανοσοποιητικό σύστημα με στόχο την ανάπτυξη αντισωμάτων τα οποία θα δράσουν αποτελεσματικά στην λοίμωξη από COV-19.

Το εμβόλιο συζητείται από άποψη παραπάνω ενίσχυσης του ανοσολογικού συστήματος με την χορήγηση της μίας ή της 2ης δόσης.

Οι μέχρι τώρα εμφανιζόμενες παρενέργειες είναι – πονοκέφαλος – μυϊκά άλγη – σπάνια πυρετός.

Πάντως δοκιμές συνεχίζονται.

Dr. ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ

Ref.: - CNN heat.

  • Biomard

ΕΜΒΟΛΙΑ ΜΕΓΑΛΕΣ ΗΛΙΚΙΕΣ

Η γήρανση του πληθυσμού αναμένεται να αυξηθεί τα επόμενα 10 χρόνια στην Ευρωζώνη.

Αυτό οφείλεται :

  1. 1. ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΔΟΚΙΜΟΥ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ
  2. 2. ΧΑΜΗΛΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΓΕΝΝΗΣΕΩΝ

Το μέσο ποσοστό γεννήσεως είναι 1,6 στην Ευρωζώνη και είναι σημαντικό, χαμηλότερο του φυσιολογικού ποσοστού αναπλήρωσης που κυμαίνεται στο ≈ 2,1.

Το έτος 2070 θα ζούμε 5

χρόνια παραπάνω.

Σήμερα τα άτομα των 75 ετών έχουν ακόμα 11.3 χρόνια ζωής ενώ άτομα 85 ετών έχουν 6,5 χρόνια ζωής ακόμα.

Η εφαρμογή των εμβολιασμών σε μεγάλη κλίμακα (κοινότητας  - κρατών) έχουν σαν αποτέλεσμα :

  1. 1. Μείωση της νοσηρότητας 92%.
  2. 2. Μείωση θνητότητας 99%. Στα νοσήματα – διφθερίτιδας – κοκκίτη – τετάνου – παρωτίτιδας.

Επίσης, η νοσηρότητα και θνητότητα του γενικού πληθυσμού έχουν μειωθεί κατά 80% για τα νοσήματα – ηπατίτιδα Α – ηπατίτιδα Β – Γρίππη Α, Β – ανεμοβλογιά.

Ενώ έχει επιτευχθεί σχεδόν πλήρης εκρίζωση σε παγκόσμια κλίμακα – της ΠΟΛΥΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ – της ΙΛΑΡΑΣ – της ΕΡΥΘΡΑΣ.

ΚΑΘΕ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΕΙ 2-3 εκατομμύρια

ΘΑΝΑΤΟΥΣ κάθε χρόνο σύμφωνα με εξακριβωμένα

στατιστικά στοιχεία

Η ανάγκη του εμβολιασμού δεν

εξαλείφεται με την πάροδο της ηλικίας

Τα μεγάλης ηλικίας άτομα πρέπει να εμβολιάζονται αφού ληφθούν υπ’ όψη τα εξής :

α) Ηλικία ατόμου.

β) Τρόπος ζωής ατόμου

γ) Γενική κατάσταση της υγείας (π.χ. συνυπάρχοντα νοσήματα – Σακχαρώδης Διαβήτης – Αρτηριακή Υπέρταση – Υπερχολιστιραιμία – Καρδιακή Ανεπάρκεια).

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΔΡΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΕΜΒΟΛΙΩΝ

Ιλαρά

Δια βίου > 90% κάλυψη εμβολίου

Παρωτίτιδα

>10 χρόνια 90% εξασθενίζει χρονικά

Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

>4, 5 χρόνια για τα συζευγμένα εμβόλια

Εμβόλιο τετάνου – διφθερίτιδας

Ανά 10 έτη να γίνεται

ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΕΟΝ ΕΝΑ ΕΘΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΩΝ

ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 60 ΕΤΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΑΥΤΟ.

  • Ø Αναμνηστική δόση εμβολίου
     
     
 
     
 
   

  • Ø Εμβόλιο πνευμονιόκοκκου > 65 ετών εκτός αν συνυπάρχει χρόνιο νόσημα.
  • Ø ΕΜΒΟΛΙΟ ΕΡΠΗΤΑ ΖΩΣΤΗΡΑ

Το πρόγραμμα αυτό των εμβολιασμών για τους ενήλικου > 60 ετών πρέπει να εφαρμοστεί διότι κατά υπολογισμούς ο αριθμός των ατόμων > 90 ετών το έτος 2060 θα αυξηθεί σε 2 δις.

Έτσι, την τελευταία δεκαετία χρησιμοποιείται ο όρος «ΥΓΙΗΣ ΓΗΡΑΝΣΗ» με σκοπό να αναδείξει τη μεγάλη σημασία της ΠΡΟΛΗΨΗΣ.

Το πρόγραμμα αυτό των εμβολιασμών για τα άτομα ηλικίας άνω των 60 ετών είναι απαραίτητο να γίνεται διότι σύμφωνα με δεδομένα στατιστικών αναλύσεων και παρατηρήσεων, ο αριθμός των ατόμων με ηλικία άνω των 80 ετών το έτος 2060 θα αγγίξει τα 2 δις εκατομμύρια παγκοσμίως.

Έτσι, τα τελευταία χρόνια (την τελευταία δεκαετία ουσιαστικά) εισάγεται ο ΟΡΟΣ «ΥΓΙΗΣ ΓΗΡΑΝΣΗ» με στόχο την ανάδειξη και επισημοποίηση του ρόλου της ΠΡΟΛΗΨΗΣ βάσει του αξιώματος της Ιατρικής Επιστήμης, ότι η «ΠΡΟΛΗΨΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΙΜΟΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ».

Όλα τα παραπάνω ενισχύονται από την ύπαρξη σήμερα εμβολίων που προλαμβάνουν 20 θανατηφόρες ασθένειες με αποτροπή  2-3x106 θανάτων ετησίως.

ΕΜΒΟΛΙΑ

ΜΗΝΙΓΓΙΤΙΔΑ Β

Σπάνια σοβαρή νόσος, προκαλείται από την Nasseria Meningitidis. Υπάρχουν 13 υποομάδες. Από αυτές Α, Β, C, W-135 προκαλούν λοιμώξεις στον άνθρωπο.

Φλεγμονή των μηνίγγων αλλά και σηψαιμία.

ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΙΚΙΣΜΟ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΒΙΟΥ.

Μετάδοση : Σταγονίδια – σίελος.

Συμπτώματα : Μοιάζουν με αυτά της απλής ίωσης.

Επακολουθούν τα μηνιγγιτιδικά σημεία, όπως :

  • Ø Αυχενική δυσκαμψία
  • Ø Υψηλός πυρετός
  • Ø Πονοκέφαλος
  • Ø Αιμορραγικό εξάνθημα
  • Ø Διανοητική σύγχυση
  • Ø Εμετοί
  • Ø Φωτοφοβία.

ΟΜΑΔΕΣ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

  • Ø Κάθε ένας μπορεί να προσβληθεί. Ειδικά όμως τα ΒΡΕΦΗ (κάτω του 1 έτους) (και 1 – 4 ετών) – ΕΦΗΒΟΙ – ΝΕΑΡΟΙ ΕΝΗΛΙΚΕΣ (Κατάλληλη ηλικία εμβολιασμού 16-18 ετών).
  • Ø Ανατομική ή λειτουργική ανεπάρκεια σπληνός (Δρεπανοκυτταρική – Μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία).
  • Ø Ανεπάρκεια συστατικών συστήματος συμπληρώματος.
  • Ø Εργαστηριακοί γιατροί – βοηθοί ειδικά εκτίθενται σχεδόν καθημερινά στη Meissena Meningitidis. Σε «υψηλού κινδύνου» χορήγηση 2 δόσεων εμβολίου.

Πριν 12 χρόνια κυκλοφορούσε το εμβόλιο κατά μηνιγγιτιδόκοκκου C.

Αργότερα κυκλοφόρησε το τετραδύναμο A, C.W-135, Y.

Η χρήση αυτών των εμβολίων μείωσε σημαντικά την λοίμωξη (μηνιγγίτιδα από σηψαιμία).

Παράλληλα όμως παρατηρήθηκε αύξηση κρουσμάτων από την ορο-ομάδα  Β που ξεπερνά ποσοστό 90% σε διάφορες χώρες (Αγγλία, Φιλανδία, Ισπανία, Ελλάδα).

ΕΜΒΟΛΙΑ ΚΑΤΑ ΟΡΟΟΜΑΔΑΣ Β

Ø  Besxero (α)

Ø  Trumenba (β)

Το (α) χορηγείται βρεφική ηλικία.

Το (β) χορηγείται σε παιδιά άνω των 10 ετών, έφηβους, ενήλικες.

Το εμβόλιο Besxero περιέχει 4 αντιγόνα, πρωτεΐνες, οροομάδες Β.

Το εμβόλιο Τrumenba περιέχει 2 αντιγόνα οροομάδας Β.

Ο μηνιγγιδόκοκκος τύπου Β προκαλεί βαρειά νόσηση με επιπλοκές.

Η νόσος εκδηλώνεται με συμπτώματα ίωσης και μπορεί να διαφύγει αρχικά.

Η εξέλιξη της νόσου είναι ταχύτατη. Στους 10 ασθενείς 1 θα πεθάνει μέσα σε 24-48 ώρες. Ποσοστό 20% των ατόμων που επιβιώνουν εμφανίζουν σοβαρές αναπηρίες – Εγκεφαλικές βλάβες – Επιληψία – Απώλεια ακοής – Μαθησιακές δυσκολίες.

ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ

  • · ΒΡΕΦΗ 3-5 μηνών, 2 δόσεις + 1 αναμνηστική – Διαστήματα 2 μηνών
  • · ΠΑΙΔΙΑ 6-11 μηνών, 2 δόσεις + 1 αναμνηστική (12-15 μηνών)
  • · ΠΑΙΔΙΑ 12-23 μηνών, 3 δόσεις + 1 αναμνηστική (1 μήνας μεσοδιάστημα)
  • · ΠΑΙΔΙΑ > 2 ετών – ΕΦΗΒΟΙ – ΕΝΗΛΙΚΕΣ, 2 δόσεις + 1 αναμνηστική

Ο πνευμονιόκοκκος (Strept. Pneumovirus) εμφανίζει περισσότερα από 90 στελέχη. Οι λοιμώξεις που προκαλεί είναι Μηνιγγίτιδα, Μικροβιαιμία, πνευμονία, ωτίτιδα.

Οι παθήσεις από τον πνευμονιόκοκκο προκαλούν ετησίων τον θάνατο σε περισσότερα άτομα από τις υπόλοιπες παθήσεις που μπορούν να προληφθούν από το εμβολιασμό.

  • - 1,6 εκατομμύρια άνθρωποι ετησίως και σε παγκόσμια κλίμακα πεθαίνουν από πνευμονιοκοκκική  λοίμωξη με 800.000 παιδιά κάτω των 5 ετών.
  • - 6%-40% σήμερα καταλήγουν από πνευμονία όταν επιπλοκή αυτής από σηψαιμία.

Στελέχη του πνευμονιόκοκκου βρίσκονται στην μύτη, φάρυγγα των υγιών ατόμων σε ποσοστό 5%-7%.

Η πνευμονία  από πνευμονιόκοκκο έχει συχνότητα 1:1.500 άτομα σε ετήσια βάση.

Μεταδίδεται αερογενώς (μέσω σταγονιδίων) από άτομο σε άτομο.

Χρόνος επώασης : 1-3 ημέρες.

Συμπτώματα : Πυρετός – Ρίγος – Δύσπνοια – Βήχας.

Θνητότητα 6% - Στις μεγάλες ηλικίες αυξάνεται το ποσοστό.

Η μικροβιαιμία από τον πνευμονιόκοκκο καλύπτει 25%-30% των ασθενών που εμφανίζουν αντίστοιχες πνευμονία – βαρύτατη πρόγνωση.

Πνευμονική Μηνιγγίτιδα Συχνότητα 1/50.000 άτομα/ετησίως.

Θνητότητα 30%-80% (μεγάλες ηλικίες).

Η θνητότητα αυξάνεται κατά πολύ στις ομάδες «υψηλού κινδύνου».

ΕΜΒΟΛΙΟ ΠΝΕΥΜΟΝΙΟΚΟΚΚΟΥ (Streptococcus Pneumoniae)

Το εμβόλιο προφυλάσσει σε ποσοστό 50%-75% το άτομο από τη σοβαρή πνευμονοκοκκική νόσο.

Είναι ασφαλές και η χορήγησή του προφυλάσσει ειδικά τον χειμώνα από προσβολή μικροβιακής πνευμονίας πρωτοπαθής ή δευτεροπαθής (ακολουθεί ιογενής λοίμωξη από κοροναϊό – γρίπη).

Ενδείξεις γενικές εμβολιασμού

  • - Άτομα ηλικίας > 65 ετών
  • - Άτομα μικρών ηλικιών (18 ετών) που λαμβάνουν θεραπεία ασπιρίνης
  • - Ανήλικα άτομα με αναπνευστικά προβλήματα, ηπατικές νόσοι, καρδιακά προβλήματα, νεφρική ανεπάρκεια.
  • - Σακχαρώδης Διαβήτης
  • - Άτομα υπό ανοσοκαταστολή (χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία)
  • - Άτομα με συγγενείς αιμολυτικές αναιμίες
  • - Γυναίκα στο στάδιο εγκυμοσύνης.

Υπάρχουν 2 ΤΥΠΟΙ ΕΜΒΟΛΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΟΝΙΟΚΟΚΚΟ

  • Ø Το ένα δημιουργεί αντισώματα κατά 13 στελεχών πνευμονιόκοκκου (POV 13).
  • Ø Το άλλο προκαλεί γένεση αντισωμάτων κατά 23 στελεχών του μικροβίου.

Το POV 13 περιέχει 13 στελέχη. Τα 12 από αυτά υπάρχουν και στο PCV 23. Το PCV έχει 11 επιπλέον στελέχη.

ΟΛΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ 1 δόση PPSV23.

Το POV 13 θα γίνει επιπλέον μόνο :

α) σε τρόφιμους ιδρυμάτων

β) σε ταξιδιώτες χωρών που δεν έχουν κάλυψη (όχι συχνή ή ανεπαρκή πολιτική εμβολισμού)

γ) σε άτομα με Δρεπανοκυτταρική αναιμία – καταστολή ανοσοποιητικού συστήματος (AIDs – Χρόνια Νεφρική ανεπάρκεια – Λευχαιμία – Λέμφωμα – Μεταμόσχευση – Πολλαπλού Μυελού – Διαφυγή Εγκεφαλονωτιαίου Υγρού.

Στα άτομα που πάσχουν από – Χρόνια καρδιοπάθεια – Χρόνια πνευμονοπάθεια – Χρόνια ηπατοπάθεια – Σακχαρώδη Διαβήτη – Αλκοολισμό – Χρόνιοι καπνιστές.

Ο εμβολιασμός θα γίνει κατόπιν συνεννόησης με τον θεράποντα γιατρό τους.

Στις ηλικίες 19-64 ετών πρέπει να επαναληφθεί μία δόση PPSV23 στα 65 χρόνια ή μετά (5 χρόνια διαφοράς μετά την τελευταία χορήγηση του εμβολίου ισχύει σαν γενικός κανόνας).

Παρενέργειες : Κεφαλαλγία, καταβολή, τοπικός ερεθισμός.

Αποτελεσματικότητα

  • · PPS23, 50%-85% για πνευμονιοκοκκική λοίμωξη.
  • · POV 13, 75% για λοίμωξη από το μικρόβιο, 45% για πνευμονία

ΕΜΒΟΛΙΑ ΓΡΙΠΠΗΣ

Σήμερα κυκλοφορούν 4 εμβόλια – Fluarix – Vaxigrip – Flucelvax – Influvac tetra, όλα τα εμβόλια περιλαμβάνουν ορότυπους Α και Β της γρίππης.

Το Flucelvax αποτελεί το πρώτο τετραδύναμο εμβόλιο κατά της γρίππης που έχει αναπτυχθεί σε σειρές καλλιεργειών θηλαστικών και όχι σε αυγά κότας.

Ο τρόπος παρασκευής του εμβολίου έχει πλέον εκδηλώματα και τούτο διότι τα εμβόλια τα οποία παράγονται από αυγά ή συστατικά αυγών κότας μπορεί να υποστούν κατά την διάρκεια ανάπτυξης των αυγών αλλαγές της αποτελεσματικότητάς τους (μείωση της αποτελεσματικότητας τους).

Όλα τα εμβόλια χορηγούνται ενδομυϊκά.

Σχεδόν όλα εμφανίζουν τις ίδιες παρενέργειες (τοπικός ερεθισμός – γαστρεντερικά ενοχλήματα), ενώ οι πιο σπάνιες και ειδικού τύπου παρενέργειες αφορούν τις αιματολογικές εξετάσεις οι οποίες αν εκτελεστούν 2-3 ημέρες μετά την χορήγηση των εμβολίων εμφανίζουν ψευδώς θετικά αποτελέσματα (ψευδώς θετικά αντισώματα τύπου IgM κατά Η1Ν1 – Ηπατικός C – HLTV7).

Επιφύλαξη όλων των εμβολίων της γρίππης επικρατή για την χορήγησή τους σε έγκυες γυναίκες (ειδικά στο 1ο τρίμηνο της κύησης – στον θηλασμό – στην γονιμότητα.

ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΟΥΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΘΗΛΩΜΑΤΩΝ HPV (Human Papilloma Virus)

Μεγάλη οικογένεια ιών που προσβάλλουν γυναίκες και άνδρες.

Έχουν περιγραφεί 100 διαφορετικοί γονότυποι HPV κατατάσσονται βάσει της διαφορετικότητας του DNA που περιέχουν HV6 – HPV11 – HPV16 κ.α.

Τον Ιούνιο του έτους 2006 (στην Ελλάδα από το 2007) εγκρίνεται από την FDA (Επιτροπή τροφίμων και φαρμάκων) εμβόλιο για ενεργητική ανοσοποίηση και προφύλαξη με το εμπορικό όνομα Gardasil και προφυλάσσει από τη μόλυνση των ιών HPV 6-11-16-18.

Θεωρείται ότι ο καρκίνος του τραχήλου μήτρας προκαλείται από τον HPV16 και HPV18.

Αμφότεροι έπονται για το 70% των καρκίνων τραχήλου μήτρας, σε διεθνή κλίμακα και το υπόλοιπο 30% καλύπτουν οι υπόλοιποι HDV ιοί.

Η παρασκευή ενός 2ου εμβολίου (Cervarix) προφυλάσσει από τους HPV 16, 18 (κυκλοφορία εμβολίου 2008).

Το Gardasil προσφέρει επίσης προφύλαξη και για τους HPV ιούς 6 και 11 που προκαλούν 90% τα οξυτενή κονδυλώματα.

Αμφότερα τα εμβόλια εμφάνισαν αποτελεσματικότητα 100% από τους συγκεκριμένους HPV.

Αναμνηστική δόση στα 10-15 έτη να γίνεται.

Δεν υπάρχει ένδειξη αν η πρόληψη μίας επίμονης λοίμωξης διάρκειας 6 μηνών και άνω (συμβαίνει στις γυναίκες μεγάλης ηλικίας )για ανάπτυξη του καρκίνου τραχήλου μήτρας σε γυναίκες άνω των 26 ετών.

Δόση : 3 δόσεις εντός 6 μηνών – Ηλικίες 9 – 26 ετών μέχρι 46.

Πρόκειται για προληπτικά εμβόλια και η κάλυψη την οποία προσφέρουν είναι ιδανικά πριν από την έναρξη των σεξουαλικών επαφών.

Από την άποψη αυτή έχει προταθεί και ο εμβολιασμός των αγοριών με στόχο μακροπρόθεσμα την ελάττωση των καρκίνων που έχουν σαν αίτιο τους HPV του εμβολίου.

Δεν έχει μελετηθεί το εμβόλιο στην εγκυμοσύνη. Η παρακολούθηση της υγείας των γυναικών εξακολουθεί και μετά την χορήγηση του εμβολίου δηλαδή συνδυασμός εμβολιασμού και προληπτικού ελέγχου. Κορίτσια που εμβολιάζονται πριν την έναρξη των σεξουαλικών επαφών μελλοντικά μειώνουν κατά ποσοστό 70% για την εμφάνιση καρκίνου τραχήλου.

Dr. ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ

COV-19 - ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΑΛΛΩΝ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΩΝ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ

Ο ιός COV-19 προκάλεσε πανδημία σε χρονικό διάστημα μικρότερο των 3 μηνών. Συντονισμένη και επίκαιρη έρευνα κατάδειξε θεραπευτικά σχήματα αντιμετώπισης του COV-19, που περιλαμβάνουν φαρμακευτικές αγωγές όπως lopinavir/ritonavir – chloroquine/chloroquine remdesivir.

Πολλά πεδία έχουν μείνει ανεξερεύνητα που αφορούν – την πρόληψη της νόσου – συλλογή κατάλληλων δειγμάτων σε παγκόσμια κλίμακα – τους τρόπους διάδοσης της νόσου – τα δυναμικά στοιχεία, παρατηρήσεις πάνω στον COV-19.

Στο γενικό αυτό πλαίσιο υπάρχουν πιθανότητες συνύπαρξης νόσησης (παράλληλης προσβολής – με γνωστά παθογόνα μικρόβια, ιούς, μύκητες και παραμένουν αυτά αδιευκρίνιστα).

ΣΥΝ-ΝΟΣΗΡΟΤΗΤΑ INFLUENZA-SARS-MERS-COV19

Η προσβολή των ατόμων με άλλα μικρόβια αποτελούν συνηθισμένο εύρημα και σοβαρή επιπλοκή για άτομα νοσούντα από Influenza Virus όπως και μεταξύ των SARS ασθενών όπου έχει αναφερθεί ποσοστό 5% προσβολή από Chlamydophila pneumonia ή Mycoplasma pneumonia.

Επίσης έχει βρεθεί συνοσηρότητα MERS και Φυματίωσης .

Ο SARS – COV2 αποτελεί τεράστια πανδημία και πλέον πρόκληση για τους επιστήμονες (γιατρούς – νοσηλευτές – ερευνητές).

Δεν υπάρχουν πολλά δεδομένα που να αναφέρονται στην συνύπαρξη των είδη γνωστών πνευμονικών λοιμώξεων (μικροβιακής, ιογενούς – μυκητιασικής ταυτόχρονα) με την προσβολή από COV-19 και ο ιός να είναι ο κυριότερος παράγοντας της πνευμονίας.

Έρευνες που αναφέρονται στην συνύπαρξη COV-19 και άλλων αναπνευστικών λοιμώξεων έδειξε ότι ποσοστό 80% των ασθενών με COV-19 εμφανίζουν IgM αντισώματα (δείκτης πρόσφατης λοίμωξης) σε τουλάχιστον 1 από τους γνωστούς παθογόνους παράγοντες (μικρόβια – ιοί) μετά την ανάρρωση από τον ιό.

Έτσι, σαν λοίμωξη με COV-19 έχει αναφερθεί η προσβολή, με :

  • Mycoplasma Pneumonia
  • Chlamydia Pneumonia.

Αμφότεροι οι μικροοργανισμοί προσβάλλουν ενήλικες και παιδιά και ευκαιριακά προκαλούν θανατηφόρα συμβάματα. Γενικώς «άτυπες πνευμονίες».

Η παρουσία και συχνότητα παράλληλης λοίμωξης από συνυπάρχοντα μικρόβια στον ασθενή που έχει αναρρώσει από COV-19 φτάνει το ποσοστό 50%.

Η παράλληλη αυτή λοίμωξη των πνευμόνων περιλαμβάνει πλειάδα μικροβίων – ιών – μυκήτων (streptococcus pneumoniae – staphylococcus aureus – Klebsiella pneumoniae – Mycoplasma pneumoniae – Chlamydia pneumonia – Legionella pneumoniophilia – είδη candida – aspergillus flavis αλλά και διάφορους ιούς που «φιλούν» το αναπνευστικό σύστημα (αδενοϊοί – ρινοϊοί – influenza – parainfluenza).

Ο ιός influenza A αποτελεί τον πιο παθογόνο ιογενή παράγοντα λοίμωξης και που μπορεί να προκαλέσει ακόμα και ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα στην αντίδραση της αλυσωτής πολυμεράσης (CPR) για την ανίχνευση του COV-19.

Η βεβαιωμένη πλέον παρουσία αυτών των μικροβίων και ο ρόλος στην εξέλιξη και πορεία της λοίμωξης από COV-19 πρέπει να ερευνάται όχι μόνον όσο αφορά τις πνευμονικές συνυπάρξεις και εντοπίσεις των μικροβίων αυτών με το COV-19 αλλά και στην γενική πορεία προγνωστικής εξέλιξης της λοίμωξης από τον COV-19.

Επίσης, τα παραπάνω ευρήματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν όχι μόνον για – ιατρικές θεραπείες αλλά και στατιστικά για επιδημιολογικές αναλύσεις.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Μεγάλη μερίδα των ασθενών με COV-19 εμφανίζουν «άτυπες πνευμονίες» που χαρακτηρίζονται από πυρετό, βήχα, δύσπνοια – είναι δυνατόν όμως τα συμπτώματα αυτά εκτός από τη λοίμωξη με COV-19 να προκαλούνται και από συνυπάρχουσες λοιμώξεις ειδικά από :

  • M. pneumoniae
  • Chlamydia pneumoniae.

Ο προβληματισμός της διάγνωσης των άτυπων αυτών πνευμονιών είναι μεγάλος και τούτο δεν υπάρχουν αξιόπιστα «tests», πλην των ορολογικών για τα νοσήματα αυτά, που όμως αυτά τα «tests» δεν διαθέτουν αναγνωρισμένη αξιοπιστία.

Από την άλλη πλευρά έχει αναφερθεί σε άτομα με COV-19 ηλικίας 10-80 ετών με προϋπάρχοντα νοσήματα όπως Σακχαρώδης Διαβήτης – Καρκίνος θυρεοειδή - λοίμωξη με Influenza virus, και άλλα παθογόνα μικρόβια.

Γενικά οι παρουσία άλλων λοιμώξεων των πνευμόνων στα άτομα με COV-19 φτάνουν το 21%. Μέσος όρος ηλικίας μεταξύ ασθενών με COV-19 και λοίμωξης που συνυπάρχει ήταν παρόμοιοι (46,9/51,1 ηλικία).

Στατιστικά στοιχεία - Παρουσία ιών:

  • Rhinovirus / Enterovirus (6,9%)
  • R.S.V. (5,2%)
  • Non COVID coronaviruses (4,3%)

Dr. ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ

ΟΙΔΗΜΑ

 
Η μεμβράνη του κάθε κυττάρου (σε πολλούς οργανισμούς είναι το τοίχωμα του κυττάρου) αποτελεί φυσικό εμπόδιο μεταξύ του ενδοκυττάριου και του εξωκυττάριου χώρου.
Η σύνθεση μεταξύ ένδο-έξωκυτταρικού περιβάλλοντος είναι τελείως διαφορετική αλλά απόλυτα ελεγχόμενη.
Έτσι, στο εσωτερικό των κυττάρων υπάρχουν ένζυμα όπως ΑΤΡαση που δρούν στην ανταλλαγή Na+ K και διατηρεί έτσι υψηλό επίπεδο Καλίου (Κ) στο εσωτερικό των κυττάρων, με παράλληλη διατήρηση του Na σε υψηλά επίπεδα διατηρώντας την φυσιολογική χημική διέγερση.
Ο ενδοκυττάριος χώρος βρίσκεται σε λειτουργική ισορροπία με τον εξωκυττάριο χώρο (χώρος έξωθεν του κυττάρου).
Κάθε μεταβολή της φυσιολογικής αυτών ισορροπίας προκαλεί την εμφάνιση οιδήματος (πρήξιμο).
 
ΑΙΤΙΟΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΟΙΔΗΜΑΤΟΣ
Η φυσιολογική κατανομή των υγρών στο ανθρώπινο σώμα έχει ως εξής : 
ΕΝΔΟΚΥΤΤΑΡΙΟΣ ΧΩΡΟΣ καταλαμβάνεται 2/3, 
ΕΞΩΚΥΤΤΑΡΙΟΣ ΧΩΡΟΣ το 1/3 (βλέπε σχήμα).
 
 
 
 
 
 
Το οίδημα ορίζεται σαν αύξηση υγρών στο διάμεσο (μεσοκυττάριος χώρος).
Γενικώς οίδημα ονομάζεται μία τοπική η γενικευμένη κατάσταση κατά την οποία οι ιστοί του σώματος περιέχουν μεγάλη ποσότητα υγρού που προέρχεται από τους ιστούς είτε ενδοκυττάρια είτε εξωκυττάρια.
 
ΕΝΔΟΚΥΤΤΑΡΙΟ ΟΙΔΗΜΑ
Προέρχεται από συλλογή υγρού στον ενδοκυττάριο χώρο. 
Προκαλείται το είδος αυτό του οιδήματος από 3 μηχανισμούς.
Έλλειψη επαρκούς θρέψης των κυττάρων
Αυτό προέρχεται από την μη καλή αιμάτωση των ιστών (πρόκληση ισχαιμίας) η οποία προκαλεί ανάπτυξη ωσμωτικών μηχανισμών και συσσώρευση υγρού εντός των κυττάρων.
Φλεγμονή 
Φλεγμονή οδηγεί σε αλλοιώσεις της μεμβράνης των κυττάρων, αύξηση διαπερατότητας των αγγείων. Δημιουργία ώσμωσης και σχηματισμό οιδήματος.
Καταστολή μεταβολικών συστημάτων του κυττάρου
 
ΕΞΩΚΥΤΤΑΡΙΟ ΟΙΔΗΜΑ (Ε.Ο)
Το εξωκυττάριο οίδημα προκαλείται από συλλογή υγρού στα μεσοδιαστήματα των κυττάρων.
Το Ε.Ο. προκαλείται από τους εξής μηχανισμούς.
1. Διαφυγή υγρού από τα τριχοειδή αγγεία (αγγεία που φέρουν λεπτά τοιχώματα τα οποία επιτρέπουν ανταλλαγή ουσιών μεταξύ αίματος και κυττάρων αγγεία μικρής διαμέτρου (σαν τρίχα : εξ ου και η ονομασία της). Δεν φέρουν βαλβίδες. Αποτελούν τον συνδετικό κρίκο αρτηριδίων, φλεβιδίων.
2. Ανεπάρκεια λεμφικού συστήματος για την επαναπροώθηση του υγρού στα αγγεία.
Ο ασκίτης και ο υδροθώρακας είναι όροι και χαρακτηριστικά παραδείγματα που αναφέρονται στην υπερβολική συγκέντρωση υγρού στην περιτοναϊκή και υπεζωκοτική κοιλότητα αντίστοιχα.
Το γενικευμένο οίδημα παλαιότερα ονομαζόταν ύδρωψ.
Το οίδημα προέρχεται από αύξηση της διαπερατότητας των τοιχωμάτων των τριχοειδών αγγείων, από αυξημένη πίεση επί των τριχοειδών λόγω απόφραξης φλεβών ή καρδιακής ανεπάρκειας, από λεμφική απόφραξη από νόσους των νεφρών. Ελάττωση των πρωτεϊνών του πλάσματος (υπολευκωματιναιμία) – διαταραχές του μεταβολισμού του ύδατος και των ηλεκτρολυτών, κακή θρέψη.
Θεραπεία : Η κατάκλιση βοηθάει στην ανακούφιση του οιδήματος των κάτω άκρων. Επί οιδήματος περιορίζεται η ποσότητα του προσλαμβανόμενου αλατιού και ύδατος.
Η χορήγηση διουρητικών γίνεται όταν υπάρχει καλή λειτουργία των νεφρών.
Περίπου το ¼ του εξωκυττάριου χώρου αποτελείται από τον όγκο του πλάσματος και τα υπόλοιπα ¾ είναι το διάμεσο υγρό.
Οι παράγοντες που παθολοφυσιολογικά ενοχοποιούνται στον σχηματισμό του οιδήματος είναι η εξής : 
α) Η μεταβολή των δυνάμεων [υδροστατική – καλλοειδωσμωτική πίεση] οι οποίες διέπουν την ανταλλαγή υγρών μεταξύ του πλάσματος και διαμέσου χώρου, ώστε να ευοδώνεται η κίνηση του υγρού στον διάμεσο χώρο (βλέπε σχήμα).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Σχηματικά η πιέσεις αυτές εμφανίζονται στο σχήμα 1.
 
 
 
 
Σχήμα 1
 
 
ΕΝΑΛΛΑΓΗ – ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΥΔΑΤΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΠΛΑΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΩΝ
Η εναλλαγή H2O μεταξύ των 2 ιστών υγρών γίνεται μέσω τοιχώματος των τριχοειδών και ακολουθεί την θεωρία του Starling (διαφορές καλλιοειδωσμωτικής και υδροστατικής πίεσης στο φλεβικό και αρτηριακό σκέλος των τριχοειδών) (Βλέπε Σχήμα 1).
Έτσι, στα αρτηριακά τριχοειδή η κολλοειδωσμωτική πίεση που εξαρτάται από τις πρωτεΐνες του πλάσματος (κυρίως στις λευκωματίνες) είναι μικρότερη του υδροστατικής πίεσης. Με τον τρόπο αυτόν εξέρχεται H2O εκτός πλάσματος προς το υγρό των ιστών.
Στα φλεβικά τριχοειδή συμβαίνει το αντίθετο και επειδή η κολλιοειδωσμωτική πίεση επικρατεί σημειώνεται επαναφορά του H2O εκ του υγρού των ιστών  πλάσμα. Φυσιολογικά τα ποσά αυτά του H2O εξισώνονται και έτσι επιτυγχάνεται η συνολική ανανέωση του υγρού στοιχείου του εξωκυττάριου χώρου με την παρουσία εντός αυτού ηλεκτρολυτών και λοιπών κρυσταλλοειδών ουσιών. Στην παραπάνω λειτουργία συμμετέχει και η λέμφος.
Η αύξηση της υδροστατικής πίεσης θα έχει σαν αποτέλεσμα τον σχηματισμό οιδήματος και αυξημένη ωσμωτική πίεση στα μεσοκυττάρια διαστήματα η οποία προκαλείται από την αυξημένη παρουσία Na σε αυτά.
β) Στην δημιουργία του οιδήματος συντελεί και η κατακράτηση Na και εξ’ αυτού η συγκράτηση ύδατος στο πλάσμα και τα μεσοκυττάρια διαστήματα.
 
ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΗΣ ΕΞΩΚΥΤΤΑΡΙΚΟΥ ΥΓΡΟΥ
 
ΚΑΤΑΚΡΑΤΗΣΗ Na ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΦΡΟΥΣ 
- Κίρρωση ήπατος
- Φάρμακα: Minodixil – ΜΣΑΦ – Οιστρογόνα – Fludrocortisone
- Καρδιακή ανεπάρκεια (πνευμονική καρδιά)
- Κατά την κύηση, προ της εμμήνου ρύσεως οίδημα
- Νεφρωσικό σύνδρομο.
 
ΜΕΙΩΣΗ ΩΣΜΩΤΙΚΗΣ ΠΙΕΣΗ ΠΛΑΣΜΑΤΟΣ
- Νεφρωσικό σύνδρομο
- Εντεροπάθεια με απώλεια λευκωμάτων
- Μειωμένη σύνθεση λευκωματίνης (ασθένειες ήπατος – κακή θρέψη).
 
ΑΥΞΗΣΗ ΔΙΑΠΕΡΑΤΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΤΡΙΧΟΕΙΔΩΝ
- Οξύ σύνδρομο αναπνευστικής διαχείρισης των ενηλίκων
- Αγγειοοίδημα – εγκαύματα – τραύματα
- Ιδιοπαθές οίδημα
- Θεραπεία με ΙΝΤΕΡΛΕΥΚΙΝΗ-2 (IL-2)
- Σύνδρομο σήψης.
 
ΙΑΤΡΟΓΕΝΗ ΑΙΤΙΑ
- Χορήγηση υπέρμετρης ποσότητας φυσιολογικού ορού.
 
Γενικά με τον όρο οίδημα εννοούμε το πρήξιμο (διόγκωση) που εμφανίζεται σε διάφορα σημεία ή όργανα του σώματος. Η εντόπιση του οιδήματος εξαρτάται από την κατανομή του και αιτιολογία του π.χ. οίδημα πνευμόνων (πνευμονικό οίδημα) – οίδημα κοιλίας (ασκίτης) – οίδημα κάτω άκρων (περιφερικό οίδημα).
Το περιφερικό αυτό οίδημα λόγω της βαρύτητας και όταν ο ασθενής είναι κλινήρης, το οίδημα αυτό μετατοπίζεται στην οσφυϊκή χώρα.
 
ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΟΙΔΗΜΑ
1. Φλεβική ανεπάρκεια (ανεπάρκεια φλεβικού τοιχώματος).
2. Εγκυμοσύνη (αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση, ορμονικοί παράγοντες).
3. Προεμμηνορυσιακό σύνδρομο (ορμονικοί λόγοι).
4. Νεφρωσικό σύνδρομο (απώλεια λευκωμάτων δια των ούρων).
5. Καρδιακή ανεπάρκεια (κυκλοφορικοί παράγοντες δυσλειτουργία ενδοθηλίου).
6. Κίρρωση ήπατος (μεταβολικές διαταραχές – μείωση παραγωγής λευκωματίνης).
7. Φάρμακα (αναστολείς α-ΜΕΑ, οιστρογόνα, κορτικοειδή).
8. Οιδήματα κάτω άκρων
α) Φλεβική στάση (ετερόπλευρη λόγω θρόμβωσης, κιρσοειδής διερεύνηση φλεβών).
β) Καρδιακή ανεπάρκεια.
γ) Νεφρωσικό σύνδρομο – οξεία σπειραματονεφρίτιδα
δ) Κίρρωση ήπατος
ε) Λεμφοίδημα.
 
ΕΥΡΥΑΓΓΕΙΕΣ : Διάταση μικράς διαμέτρου φλεβών (τροχοειδή) των κάτω άκρων. Η ρήξη των αγγείων αυτών δημιουργεί μπλε-κόκκινο χρώμα και εμφανίζονται μακροσκοπικά σαν «Ιστός Αράχνης». Η κληρονομικότητα – ορμονικές διαταραχές (κύηση – εμμηνορρυσία – λήψη αντισυλληπτικών – εμμηνόπαυση) αποτελούν τα κύρια αίτια της δημιουργίας των ευρυαγγειών, ενώ ορθοστασία, έκθεση στον ήλιο, κάπνισμα, παχυσαρκία, αποτελούν επιβαρυντικούς παράγοντες. Η εμφάνιση των ευρυαγγειών μπορεί να είναι το αποτέλεσμα διάτασης μεγαλύτερης διαμέτρου φλεβών (φλεβεκτασίες) ενώ συνυπάρχουν αυτή με σοβαρή ανεπάρκεια φλεβών (κιρσοί). Οι κιρσοί οι οποίοι αποκαλούνται και φλεβίτιδα εμφανίζουν μπλε απόχρωση, οφιοειδή πορεία.
Γενικά η φλεβική ανεπάρκεια των κάτω άκρων εκδηλώνεται σαν α) κιρσοί, β) φλεβεκτασίες, γ) ευρυαγγείες και σε προχωρημένο στάδιο εμφανίζεται και οίδημα το οποίο χαρακτηριστικά ενισχύεται στο τέλος της ημέρας (κόπωση, ορθοστασία) σε αντίθεση με το οίδημα της καρδιακής ανεπάρκειας το οποίο διατηρείται σταθερό σε όλη τη διάρκεια του 24ώρου.
Το οίδημα, αίσθημα βάρους κάτω άκρων, αίσθηση καύσου – με ιδιαίτερη επιδείνωση κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ιδιαίτερα χαρακτηρίζουν τους κιρσούς των ποδιών.
Η κατάταξη των οιδημάτων εκτός από την ονοματολογία της εντόπισής τους (καρδιακό-πνευμονικό κάτω άκρων) ξεχωρίζουν και από την παρουσία ή όχι λευκώματος σε αυτήν. Βλέπε Πίνακα. (Διΐδρωμα – Εξίδρωμα).
 
Χαρακτήρες Διΐδρωμα Εξίδρωμα
Χροιά Ελαφρά κίτρινη Ηλεκτρόχρους
Σύσταση Λεπτόρευστο Ιξώδες
Ειδικό βάρος < 1015 >1020
Πηκτικότητα Δεν πήζει Πήζει
Ποσότητα λευκώματος <2,5g/dL <3g/dL
Λακτική Δεϋδρογενάση <200UI >200UI
Λευκοκύτταρα <1000ml και >1000ml
 
ΕΙΔΗ ΟΙΔΗΜΑΤΩΝ
Ασκίτης  Εμβρυϊκός υδρώπας  Υδροθώρακας  Αγγειονευρωτικό οίδημα  Εγκεφαλικό οίδημα  Οιδήματα σε τραυματικά αίτια κατά τον τοκετό  Οιδήματα κύησης  Κληρονομικό οίδημα  Οίδημα λάρυγγος  Οιδήματα από κακή θρέψη  Οίδημα ρινοφάρυγγα  Οίδημα νεογνού  Οίδημα πνευμονικό.
Επίσης υπάρχει κατηγορία οιδημάτων που δεν ανήκει σε καμμία κατηγορία από την παραπάνω και αντιμετωπίζοντας συμπτωματικά.
 
ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΟΙΔΗΜΑΤΑ (συλλογή υγρού)
ΑΣΚΙΤΗΣ : Ετυμολογικά η λέξη προέρχεται από το askos. Δηλώνει την παρουσία υγρού, παθολογική συσσώρευση, συσσώρευση υγρών στον περιτοναϊκό χώρο.
Αίτια : Πολλαπλά. Αφορούν την λειτουργικότητα του ήπατος (νοσήματα – αγγειακά αίτια) και την κατάσταση που περιτοναίου (μεταστάσεις – λοιμώξεις).
 
ΑΓΓΕΙΟΝΕΥΡΩΤΙΚΟ ΟΙΔΗΜΑ – 
ΑΓΓΕΙΑΚΟ ΟΙΔΗΜΑ : Σαφές περιεγραμμένο, μερικές φορές επώδυνο, αλλεργικής αιτίας οίδημα, προσβολή αγγείων και ιστών. Συνήθως χωρίς κνησμό. Η πρόκληση οιδήματος βλεφάρων, χειλιών, αυτιών είναι συνήθης και προκαλείται από κνίδωση (50%), αλλά το οίδημα λάρυγγος όταν εμφανιστεί είναι επικίνδυνο και μπορεί να προκαλέσει ασφυξία.
Αίτια : Λοιμώξεις, παρασιτώσεις, φάρμακα
Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου αγγειοτασίνης α-ΜΕΑ 
Ιντερφερόνη, ανάλογα ιντεκρίνης
Αναστολείς ρενίνης, διπεπτιδυλ-πεπτιδάση.
Τροφές (αυγό, ψάρι, όστρακα)
Έντομα
Γύρη ανθών 
Χρωστικές
Συντηρητικά τροφίμων.
Η κνίδωση δεν συνοδεύεται πάντα από αγγειοίδημα.
50% έχει μόνο κνίδωση.
40% συνδυάζεται κνίδωση και αγγειοίδημα.
10% αγγειοίδημα.
ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΟΙΔΗΜΑ : Υπερβολική συσσώρευση υγρού (οίδημα) στους ενδο-εξωκυτταρικούς χώρους του εγκεφάλου.
Αίτια : Τραύματα Α.Ε.Ε. – Μηνιγγίτιδα Εγκεφαλίτιδα – Ταχεία μετάβαση σε μεγάλο ύψος.
 
ΟΙΔΗΜΑΤΑ ΚΥΗΣΗΣ : Εμφανίζεται την 23η εβδομάδα της κύησης. Διαρκεί μέχρι τον τοκετό.
Αίτια : Φυσιολογική κατακράτηση υγρών κατά την εγκυμοσύνη, εξωγενής πίεση και αρτηριών κάτω άκρων από το αυξανόμενο μέγεθος της μήτρας.
Υπερτασική νόσο κύησης.
Προεκλαμψία.
ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΑΓΓΕΙΟΙΔΗΜΑ : Κληρονομείται με τον αυτοσωματικό επικρατούντα χαρακτήρα. Οφείλεται σε έλλειψη του αναστολέα C1-εστεράσης (παράγοντα συστήματος συμπληρώματος) έχει τύπους Ι, ΙΙ, ΙΙΙ.
ΤΥΠΟΣ Ι : 80-85% μειωμένα επίπεδα C1-αναστολέα.
ΤΥΠΟΣ ΙΙ : 10-15% εστεράση μη λειτουργική C1-εστεράση
ΤΥΠΟΣ ΙΙΙ : Εμφανίζεται συνήθως σε γυναίκες. Υπάρχει δομική ανωμαλία στο μόριο πρωτεΐνης και λευκωματίνης πλάσματος.
 
ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΟ ΟΙΔΗΜΑ : Ανεπάρκεια λειτουργίας κάμψης της αριστερής κοιλίας της καρδιάς. Λίμναση αίματος – κατάληψη των κυψελίδων από υγρό που κινείται σαν «ανερχόμενη παλίρροια».
Αίτια : Καρδιακή ανεπάρκεια, Αρτηριακή Υπέρταση.
 
Το οίδημα κατατάσσεται ανάλογα με τον τύπο του (ζυμώδες, μη ζυμώδες, σκληρό) την έκτασή του, την εντόπισή του, την συμμετρική κατανομή του, τον βαθμό υποχώρησης που εμφανίζει κατά την πίεση που ασκείται.
 
ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Στρέφεται κατά της αιτίας που προκαλεί το οίδημα.  Μετά την διάγνωση ακολουθεί η θεραπεία τον υποκείμενου αιτίου του οιδήματος (ανεπάρκεια καρδιάς, νεφρών).
 
Dr. ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ
 
 
Ref.: - Merck Manual
- Βικιπαίδεια
 

ΥΔΡΟΘΩΡΑΞ

 

Σαν υδροθώραξ ορίζεται η παρουσία υγρού στα πέταλα του υπεζωκότα.

Ο υπεζωκότας είναι ένας χιτώνας 2 πέταλα, ο οποίος φυσιολογικά επενδύει την εξωτερική επιφάνεια των πνευμόνων και την εσωτερική πλευρά του πλευρικού τόξου. Το υγρό αυτό δεν περιέχει λεύκωμα είναι διΐδρωμα. Φυσιολογικά η κοιλότητα αυτή που σχηματίζεται από το πνευμονικό και το πλευρικό περιέχει μικρά ποσότητα υγρού, η παρουσία του οποίου διευκολύνει τις μυήσεις της αναπνοής που επιτελούνται φυσιολογικά από τους πνεύμονες κατά τις φάσεις αναπνοής, εκπνοής.

Η ποσότητα και η κυκλοφορία του υπάρχοντος υγρού ρυθμίζεται από την παραγωγή του από τον σπλαγχνικό (πνευμονικό υπεζωκότα με συμμετοχή του λεμφικού συστήματος της ενδοθωρακικής μοίρας αυτού.

Σπάνια ο υδροθώρακας εμφανίζεται στα παιδιά με συχνότητα 1:10.000-15.000 κυήσεις. Τα αίτια είναι :

  • Πρωτοπαθή : (υδροθώραξ – χυλοθώραξ) (παρουσία λέμφου) και
  • Δευτεροπαθή : (λοιμώξεις – συγγενή ελαττώματα - …. διαφράγματα).

Επικίνδυνοι παράγοντες συνοδεύουν τον υδροθώρακα – γυναικείο φύλο – πολυκυστική νόσος νεφρών – προηγηθέντα χειρουργεία.

Στα νοσήματα του ήπατος, εμφανίζεται υδροθώρακας (από την δεξιά πλευρά του υπεζωκότα) συνήθως 500ml και άνω. Πολύ μικρό ποσοστό ασθενών εμφανίζουν υδροθώρακα με απουσία ασκιτή.

Θεραπεία : Διουρητική θεραπεία – εκκενωτική παρακέντηση. Όταν θωρακοκέντηση ή εκκενωτική παρακέντηση επαναλαμβάνεται ανά 2-3 εβδομάδες τότε ο ηπατικός υδροθώρακας ορίζεται σαν ανθεκτικός.

Αν η παρακέντηση πρέπει να διακόπτεται άμεσα διότι υπάρχει κίνδυνος από απότομη επανέκταση του πνεύμονα με εμφάνιση πνευμονικού οιδήματος.

Επίσης, η τοποθέτηση παροχέτευσης σε ηπατικό υδροθώρακα απαγορεύεται για τον κίνδυνο εμφάνισης επιπλοκών όπως διαταραχές όγκου κυκλοφορίας – διαταραχές ηλεκτρολύτη.

Τα συμπτώματα του ηπατικού υδροθώρακα εξαρτώνται άμεσα από την άμεση πίεση του υγρού στον παρακείμενο πνεύμονα και περιλαμβάνει βήχα – δύσπνοια – υποξαιμία – αίσθημα κόπωσης – άλγος θώρακος – αν εμφανιστεί πυρετός – κακουχία, υφίσταται δευτεροπαθή λοίμωξη του υδροθώρακα.

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ

ΣΤΟΙΧΕΙΑ

ΥΔΡΟΗΠΑΤΙΚΟΥ ΥΔΡΟΘΩΡΑΚΑ

Από παρακέντηση

αυτού

Ø Αριθμός κυττάρων <1000cm3

Ø Ποσότητα λευκώματος <2,5g/ml – ΔΙΪΔΡΩΜΑ

Ø ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΠΥΡΗΝΑ-ΛΕΥΚΟΚΥΤΤΑΡΑ <250mm3

Ø ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΠΡΩΤΕΪΝΗΣ/ΥΓΡΟΥ/ΟΡΟΥ <0,5

Ø ΑΝΑΛΟΓΙΑ LDH ΥΓΡΟΥ/ΟΡΟΥ <0,6

Ø ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΥΓΡΟΥ/ΟΡΟΥ ΑΛΒΟΥΜΙΝΗΣ >1,1

Ø PH>7,4

Ø ΙΔΙΑ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΓΛΥΚΟΖΗΣ ΟΡΟΥ/ΥΓΡΟΥ ΥΔΡΟΘΩΡΑΚΑ

ΠΑΘΟΛΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

Ο υδροθώρακας από κίρρωση ήπατος – ασκιτή προκαλείται από «διαφυγή» μικροσκοπικών όπου κατά την διαδρομή του διαφράγματος ενώ η υπολευκωματιναιμία και τη λεμφικής οδός συμμετοχή στην δημιουργία του υδροθώρακα.

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ

  • Ακτινογραφία Θώρακος (μονόπλευρου – αμφιτερόπλερου υδροθώρακα).
  • Παρακέντηση διαγνωστική (ευρήματα του Πίνακα 1).
  • Ιστορικό του ασθενούς (π.χ. αν ο υδροθώρακας είναι ετερόπλευρο αλλά συνοδεύεται από πυρετό, αύξηση λευκών αιμοσφαιρίων – η διαφορική διάγνωση είναι φλεγμωνή, εμπύημα, παραπνευμονική συλλογή που οφείλεται σε υπόστρωμα πνευμονίας.

Αν ο υδροθώρακας εντοπίζεται στο αριστερό ημιθωράκιο και συνοδεύεται από πυρετική κίνηση, ειδικά σε αλκοολικό άτομο μποεί να υπόκειται ρήξη οισοφάγου (Borhave σύνδρομο)

Θεραπεία : Περιλαμβάνει θεραπεία και αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου.

Dr. ΝΙΚΟΥ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗ

 

ΕΜΒΡΥΪΚΟΣ ΥΔΡΩΠΑΣ

 
 
 
ΕΜΒΡΥΪΚΟΣ ΥΔΡΩΠΑΣ : Ετυμολογικά η λέξη προέρχεται από το ύδωρ που σημαίνει νερό.
Εμβρυϊκός ύδρωπας (Ε.Υ.) : Συλλογή υγρού ή οίδημα σε 2 εμβρυϊκά διαμερίσματα. Οφείλεται συνήθως σε ασυμβατότητα του συστήματος Rhesus.
ΣΥΣΤΗΜΑ RHESUS
Είναι ένα από τα 45 γνωστά συστήματα ομάδων αίματος του ανθρώπου. 
Αποτελεί το 2ο σημαντικό σύστημα αίματος μετά το σύστημα ABO.
Το σύστημα Rhesus ομάδας αίματος αποτελείται από 49 καθορισμένα αντιγόνα αίματος.
ΑΝΤΙΓΟΝΟ (Ag) Διεθνές σύμβολο που χαρακτηρίζει ένα σύνθετο μόριο που δρα με το αντίσωμα (Ab). Ετυμολογικά η λέξη προέρχεται από την ικανότητα του μορίου να παράγει generate αντισώματα antibodies).
Ο υδρώπας αυτός εμφανίζεται και στο νεογέννητο αλλά και στο έμβρυο.
Υπάρχουν 2 τύποι Ε.Υ. 
 
Ο ανοσολογικής αιτίας Ε.Υ. δεν είναι πολύ συχνός και οφείλεται σε ασυμβατότητα του συστήματος Rhesus μητέρας.
Ο μη ανοσολογικής αιτίας Ε.Υ. οφείλεται σε αίτια τα οποία αφορούν τον μεταβολισμό των υγρών από το έμβρυο και περιλαμβάνουν :
1. Μεγάλη αναιμία.
2. Λοιμώξεις πριν την γέννηση.
3. Ελαττώματα σχηματισμού καρδιάς, αγγείων, πνευμόνων.
4. Χρωμοσωμικές ανωμαλίες.
5. Νοσήματα ήπατος.
Κατά την εγκυμοσύνη τα συμπτώματα του Ε.Υ., είναι :
Μεγάλες ποσότητες αμνιακού υγρού.
Σκλήρυνση πλακούντα.
Ο έλεγχος του εμβρύου με υπερηχογράφημα δείχνει διόγκωση ήπατος, σπληνός, καρδιάς.
Πολλές φορές ποσότητες υγρού περιβάλλουν τα όργανα αυτά
Μετά την γέννηση ο Ε.Υ., εμφανίζει :
- Ωχρότητα νεογνού.
- Οίδημα μεγάλου βαθμού, ειδικά στον ομφαλό του εμβρύου.
- Διαταραχές αναπνοής.
- Διόγκωση ήπατος και σπλήνας.
 
ΔΙΑΓΝΩΣΗ
Αμνιοκέντηση – Υπερηχογράφημα
 
ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Εξαρτάται από το αίτιο πρόκλησης Ε.Υ. Η παρουσία Ε.Υ. πολλές φορές αναγκάζει τον γιατρό να εκτελέσει πρόωρο τοκετό.
Η γέννηση νεογνού με Ε.Υ. και θεραπεία αυτού στοχεύει στην διατήρηση της αναπνοής στην αποσυμφόρηση των οργάνων από την παρουσία του υγρού που περιβάλλει αυτό.
Ο υδρώπας των νεογνών αποτελεί θανάσιμη απειλή, ποσοστό 50% των αγέννητων νεογνών δεν επιζεί.
 
 
 
Dr. ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ref.: - Βικιπαίδεια
          -Taber’s λεξικό
 
 
 
 
Όλα τα παραπάνω νοσήματα σαν κλινική εικόνα εμφανίζουν – ΠΥΡΕΤΟ – ΡΙΓΗ – ΜΥΪΚΑ ΑΛΓΗ – ΚΟΠΩΣΗ – ΒΗΧΑ, δηλαδή όμοια κλινική εικόνα η οποία προσθέτει άλλο ένα «διαγνωστικό πονοκέφαλο» στον θεράποντα γιατρό, οποίος πρέπει να κατευθύνει την σκέψη του είτε σε μία διάγνωση που έχει καλοήθη πορεία και εξέλιξη είτε θα προσθέσει 1 ακόμη άτομο θύμα της πανδημίας του COV-19.
 
ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΙ ΚΟΡΩΝΑΪΟΙ
COV-19 : Αποτελεί ένα στέλεχος της ομάδας των κοροναϊών των ανθρώπων που έχει προκαλέσει την σημερινή πανδημία (Νοσηρότητα 3.4%).
Οι μέχρι τώρα γνωστοί τύποι κοροναϊών που προσβάλλουν τον άνθρωπο είναι τύπος ① 229Ε  ② NL63  ③ OC43  ④ HKV1.
Οι ① και ② ιοί χαρακτηρίζονται σαν α’ κοροναϊοί ενώ οι ③ και ④ χαρακτηρίζονται σαν β’ κοροναϊοί.
Άλλοι τύποι κοροναϊού περιλαμβάνουν :
⑤ του MERS β’ κοροναϊός που προκαλεί το ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ.
⑥ του SARS-COV β’ κοροναϊός που προκαλεί το οξύ σοβαρά αναπνευστικά σύνδρομα (Severe Acute Respiratory syndrome)
⑦ του SARS-COV2 ο καινούργιος κοροναϊός που προκαλεί την νόσο κοροναϊού 2019 – COV-19.
Οι παραπάνω ιοί εκτός του 7 προκαλούν μικρού έως μέτριου βαθμού νόσηση που εντοπίζεται στο ανώτερο αναπνευστικό σύστημα, όπως συμβαίνει και με το ΚΟΙΝΟ ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ (Κ.Κ.).
Πολλά άτομα μολύνονται στις φάσεις της ζωής της από 1 η περισσότερους από τους ιούς αυτούς.
Η επανάληψη δείχνει ότι δεν υπάρχει διασταυρούμενη ανοσία για του ιούς αυτού και του COV-19.
Τα συμπτώματα τα οποία προκαλούν οι ιοί αυτοί είναι : καταρροή – ξηρότητα λαιμού – πονοκέφαλο – πυρετό – βήχα – αδιαθεσία – κόπωση.
 
Μερικές φορές οι ιοί προκαλούν λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος (πνευμονία, βρογχίτιδα) που προσβάλλει συχνότερα στα άτομα με καταπιεσμένο ανοσολογικό σύστημα – καρδιοπνευμονικά νοσήματα – παιδιά – ηλικιωμένους.
Η διάδοση των γνωστών κοροναϊών γίνεται από άτομο σε άτομο :
Μέσω σταγονιδίων ομιλίας, φταρνίσματος
Βήχα
Στενή σωματική επαφή (χειραψία)
Επαφή με μολυσμένες επιφάνειες πριν από το πλύσιμο των χεριών επαφή με χέρια, μύτη, στόμα.
Οι κοινοί κοροναϊοί προκαλούν επιδημίες φθινόπωρο και χειμώνα κυρίως αλλά και σε κάθε εποχή του χρόνου στα μικρά παιδιά.
Το άτομο μολύνεται πολλές φορές το χρόνο στη ζωή του από τους γνωστούς αυτούς κορωναϊούς!!!
Τα προστατευτικά μέτρα για τους ιούς αυτούς περιλαμβάνουν τα ήδη γνωστά μέτρα προφύλαξης τα οποία ισχύουν για τον COV-19 (μάσκα – αποστάσεις – κάλυψη του στόματος στον βήχα και φτάρνισμα – απολύμανση υπόπτων επιφανειών όπως πάγκοι κουζίνας, πόμολα πόρτας, παράθυρο).
Θεραπεία : Δεν υπάρχει. Γίνεται συμπτωματική, υποστηρικτική (λήψη αντιπυρετικών – εφύγρανση ατμόσφαιρας δωματίου – λήψη πολλών υγρών – παραμονή στο σπίτι).
 
ΚΟΙΝΟ ΚΡΥΟΛΟΓΗΜΑ (Κ.Κ.)
Το κοινό κρυολόγημα που κάνει το άτομο «δυστυχισμένο» εμφανίζει ελαφρύτερα συμπτώματα από τα αντίστοιχα πιο επιθετικά της γρίππης.
Τα συμπτώματα του Κ.Κ., είναι :
Ρινικές εκκρίσεις 
(μέτριος) Βήχας
Αίσθημα κόπωσης (όχι πάντα)
Δάκρυα στα μάτια
Ξηρότητα λαιμού
Σπάνια πονοκέφαλος
Μυϊκά άλγη, αρθραλγίες.
Το τυπικό Κ.Κ. διαδράμει περίοδο χρονική 7-10 ημερών.
Τα περισσότερα συμπτώματα που εμφανίζει το Κ.Κ. δεν προέρχονται από την ίδια την λοίμωξη αλλά οφείλονται στις αντιδράσεις του ανοσοποιητικού μας συστήματος.
Η ενίσχυση του οποίου επιτυγχάνεται :
Διατροφή φυσικών προϊόντων
Κατάλληλη ενυδάτωση (νερό, τσάι, χυμοί)
Καλό ύπνο
Λήψη πολυβιταμίνων
Βιτ. C (πορτοκάλια, λεμόνια).
ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΟΙ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.
Έτσι, το Σεπτέμβριο ή αρχές Οκτωβρίου τα νέα εμβόλια της γρίπης κυκλοφορούν και περιλαμβάνουν 3 ή 4 νέα στελέχη.
 
ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΠΟΧΙΑΚΗΣ ΓΡΙΠΠΗΣ ΚΑΙ COV-19
Ιός εποχικής γρίπης όπως και ο COV-19 μεταδίδεται με διαπροσωπική επαφή (μύτη, στόμα, φτάρνισμα).
Ταχύτητα μετάδοσης : Συμπτώματα γρίπης εμφανίζονται νωρίτερα και εξαπλώνονται ταχύτατα. Μετάδοση του COV-19 γίνεται και κατά στάδιο επώασης.
Επίσης, μετάδοση γρίπης γίνεται από παιδιά  ενήλικες.
COV-19 ενήλικες  παιδιά (λιγότερο πιθανά συμπτώματα).
Απώλεια όσφρησης εμφανίζεται και στο Κ.Κ. αλλά συνοδεύεται από ρινική καταρροή (συνάχι). Η απώλεια όσφρησης που συμβαίνει στον COV-19 προκαλείται διότι τα άτομα εξακολουθούν να αναπνέουν από την μύτη, ελεύθερα και προσβάλλεται η οσφρητική οδός.
Αιτιολογία : Η ανοσμία του Κ.Κ. προκαλείται από απόφραξη άμεση των ρινικών διόδων.
COV-19  Κ.Ν.Σ.  ΑΝΟΣΜΙΑ.
Επίσης, η προσβολή με COV-19 προκαλεί κώφωση ετερόπλευρη συνήθως.
 
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΜΕ ΚΟΙΝΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
COV-19 ΓΡΙΠΠΗ Κ.Κ.
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΠΩΑΣΗΣ 1-14 μέρες 1-4 μέρες 1-3 μέρες
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΩΡΑ Σταδιακά Απότομα Σταδιακά
ΠΥΡΕΤΟΣ Κοινό Κοινό Ήπιος - μέτριος
ΒΗΧΑΣ Κοινό Κοινό Μερικές φορές
ΚΟΠΩΣΗ Κοινό Κοινό Μερικές φορές
ΣΥΝΑΧΙ Μερικές φορές Μερικές φορές Κοινό
ΜΠΟΥΚΩΜΑ ΜΥΤΗΣ Μερικές φορές Μερικές φορές Κοινό
ΔΙΑΡΡΟΙΕΣ Μερικές φορές Μερικές φορές Σπάνια
ΑΛΓΗ ΣΩΜΑΤΟΣ Μερικές φορές Κοινό Ελαφρά
ΠΟΝΟΛΑΙΜΟΣ Μερικές φορές Μερικές φορές Κοινό
ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΣ Μερικές φορές Κοινό Μερικές φορές
ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΑΝΑΠΝΟΗΣ Κοινό Μερικές φορές Μερικές φορές
 
Στον παραπάνω πίνακα πρέπει και να προστεθεί η διαφορική διάγνωση της εποχιακής αλλεργίας.
Στη λοίμωξη με COV-19 τα συμπτώματα που εμφανίζονται κυμαίνονται από ελαφρά έως πολύ βαριά.
Η Γρίπη εμφανίζεται με απότομα συμπτώματα.
Το Κοινό Κρυολόγημα εμφανίζει σταδιακή έναρξη των συμπτωμάτων.
Η Εποχιακή Αλλεργία, τα συμπτώματα που εμφανίζει βελτιώνονται ή επιδεινώνονται από τους περιβαλλοντικούς ερεθισμούς.
 
ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΓΡΙΠΠΗΣ ΚΑΙ COV-19 
ΔΙΑΦΟΡΕΣ
 
Ίδιες κλινικές εκδηλώσεις με μεγάλο φάσμα εκδηλώσεων και τα δύο νοσήματα που περιλαμβάνει από ασυμπτωματικό – ελαφράς μορφής στάδιο έως σοβαρής νόσησης και θανατηφόρο κατάληξης.
 
ΙΔΙΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗΣ δεδομένου ότι και τα δύο νοσήματα έχουν τον ίδιο τρόπο μετάδοσης (αερογενώς, άτομο  άτομο, συγχρωτισμός).
 
Διαφορά υπάρχει στην ταχύτητα μετάδοσης μεταξύ των δύο. Η γρίπη έχει μικρότερο μέσο χρόνο επώασης και δηλαδή η γρίπη έχει χρόνο επώασης 3 ημέρες ενώ ο COV-19 5-8 ημέρες. Η παραμονή του ιού COV-19 στον ανθρώπινο οργανισμό.
 
Έχει παρατηρηθεί ότι και ακόμη μετα από 40 ημέρες ο COV-19 ανιχνεύεται στον οργανισμό (στην περίοδο ανάρρωσης) με θετικά τα tests. Αυτό αποδίδεται σε τεμαχίδια του ιού, χωρίς να μεταδίδεται η νόσος. Αυτό σημαίνει ότι η γρίπη διαδίδεται ταχύτερα από τον COV-19.
 
Διάδοση της μόλυνσης 2 – 2,5 για COV-19. 
 
Τα παιδιά αποτελούν μεγάλη αναλογία πληθυσμού που προσβάλλεται από την γρίπη ενώ η συχνότητα προσβολής ηλικίας 0-19 είναι χαμηλή για COV-19. Στατιστικές αναφέρουν ότι τα παιδιά μολύνονται από τις μεγάλες ηλικίες.
 
Η πορεία εξέλιξης influenza και COV-19 διαφέρει.
Ο COV-19 προσβάλει 80%  χωρίς συμπτώματα 15% εμφανίζουν σοβαρή λοίμωξη και 5% διαδράμουν πολύ σοβαρά (χρήση Ο2 – νοσηλεία στη ΜΕΘ).
 
Πληθυσμιακά : Η γρίπη προσβάλλει σοβαρά έγκυες γυναίκες, μεγάλες ηλικίες, άτομα με προϋπάρχοντα νοσήματα («επικίνδυνοι παράγοντες») άτομα σε ανοσοκαταστολή.
Ο COV-19 προσβάλλει βαριά μεγάλες ηλικίες με υποκείμενες νόσους (Σ.Δ., καρδιαγγειακά επεισόδια, παχυσαρκία).
Γενικά ο θνητότητα από COV-19 είναι μεγαλύτερη της εποχιακής γρίπης (3%-4%).
Γρίπης <1%.
 
 
 
 
Dr. ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ΓΡΙΠΠΗ (Influenza)

 
 
Η γρίππη προκαλείται από ιούς (RNA ιοί που ανήκουν στους ΟΡΘΟΜΥΞΟΪΟΥΣ) A, B, C, D.
Οι ιοί Α και Β αποτελούν τα κύρια αίτια της γρίππης στον άνθρωπο (απεικόνιση ιού).
 
Απεικόνιση του Ιού
Το σωμάτιο του ιού είναι σφαιρικό με σωματίδια 50-120mm διαμέτρου ή με νηματοειδής μορφής ιοσωμάτια διαμέτρου 20mm και μήκος 200-300nm.
Ο ιός φέρει 500 περίπου διακριτές ακιδόμορφες, προβολές στην επιφάνεια του περιβλήματος του (προεξέχουν 10-14nm από την επιφάνεια του ιού με μερικές προβολές εστεράση – αιμοσυγκολλητίνη διατεταγμένες σε πυκνή διασπορά και με άλλες προβολές αραιά διεσπαρμένες.
 
 
ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΙΟΥ ΤΗΣ ΓΡΙΠΠΗΣ
Η αιμοσυγκολλητίνη (haemaggluticin) H.A. και νευραμινιδάση (neuraminidase) Ν.Α. είναι πρωτεΐνες και βρίσκονται στην επιφάνεια των σωματιδίων.
Οι γλυκοπρωτεΐνες αυτές διαθέτουν ισχυρές αντιγονικές ιδιότητες και δημιουργούν ΑΝΤΙΣΩΜΑΤΑ (Abs).
Τα Abs κατά την «Η» προσφέρουν ανοσία εξουδετερώνοντας τον ιό.
 
Τα Abs κατά «Ν» δρούν περιορίζοντας την μετάδοση του ιού από το ένα κύτταρο στο άλλο.
Τα RNA του ιού που δημιουργούν το γονιδίωμα σημειώνονται σαν σπείρες εντός του σωματιδίου και συνδέονται με τις ριβονουκλεϊνικές πρωτεΐνες.
Ο ιός Α διαιρείται σε υποτύπους με βάση 2 επιφανειακά αντιγόνα του : α) την Αιμοσυγκολλητίνη, β) την Νευραμινιδάση.
Τα γράμματα «Η» + «Ν» υποδηλώνουν 2 γλυκοπρωτεΐνες που βρίσκονται στην επιφάνεια του ιού.
Το «Η» αντιστοιχεί στην γλυκοπρωτεΐνη αιματογλουτινίνη (Haemaglutinin).
Το «Ν» αντιστοιχεί στην γλυκοπρωτεΐνη Νευραμινιδάση (Neuraminidase).
Έχουν βρεθεί και μελετηθεί 16 τύποι «Η» [Η1-16Η] και 9 «Ν» [Ν1-9], από αυτά Η1-Η3 και Ν1-Ν2 απαντώνται συχνότερα στα στελέχη του ιού που προσβάλλει ανθρώπους.
Η αιματογλουτινίνη και η νευραμινιτάση είναι απόλυτα απαραίτητες για την μολυσματικότητα και μεταδοτικότητα του ιού.
Η «Η» εμφανίζει 2 δράσεις :
 
 
 
Η «Ν» είναι ένζυμο που είναι απαραίτητο για την απελευθέρωση του ιού από το κύτταρο «ξενιστή».
Ο ιός C είναι σπάνιος, προκαλεί πιο ήπιες λοιμώξεις κυρίως σε μικρά παιδιά (ποσοστό 33% χωρίς συμπτώματα).
Τα κρούσματα της γρίππης ανέρχονται σε 3-5.000.000/ετησίως) με 290.00-650.000/ετησίως.
Ποσοστό των θανάτων αναφέρεται στατιστικά στο 20% των μη εμβολιασθέντων παιδιών και 10% των μη εμβολιασθέντων ενηλίκων.
Επιδημίες γρίππης εμφανίζονται στο Βόρειο και Νότιο Ημισφαίριο κυρίως τον χειμώνα.
Στον Ισημερινό κάθε εποχή του έτους.
Το έτος 2019 εμφανίστηκε πανδημία γρίππης Α (Α1Ν1).
 
Οι διάφοροι τύπου των ιών της γρίππης στον ανθρώπινο πληθυσμό.
Τα τετραγωνίδια δείχνουν της εμφάνιση νέων στελεχών που προκαλούν επαναλαμβανόμενες ΠΑΝΔΗΜΙΕΣ.
Οι διακεκομμένες γραμμές δηλώνουν αβέβαια στελέχη γρίπης.
Η τοπική επιδημία γρίπης όταν αυτή εκδηλώνεται εμφανίζει 70% προσβολές.
Χωρίς την ύπαρξη επιδημιολογικών μελετών το ποσοστό είναι 15%.
Μετάδοση : γίνεται αερογενώς – από μολυσμένες επιφάνειες – επαφή χωριών με πρόσωπο, μάτια, στόμα.
Η γρίππη προσβάλλει επίσης τα γουρούνια, άλογα, πτηνά.
Η γρίππη μπορεί να εκδηλωθεί με ελαφρά συμπτώματα αλλά και πρόκληση πολύ σοβαρής νόσου.
Κατά την περίοδο πανδημίας 2018-19 επικρατούσε ο υποτύπος γρίπης Α (Α1Ν1) με παράλληλη εμφάνιση και προσβολή Η3Ν2.
Τα στελέχη Α1Ν1 του ιού γρίππης προσομοιάζουν γενετικά και αντιγονικά στα στελέχη του εμβολίου, αντίθετα με τα στελέχη Α (Η3Ν2)
Πάντως το πλείστον των ασθενών διαδράμει την προσβολή της γρίπης χωρίς την εμφάνιση επιπλοκών.
Στην Ελλάδα εμφανίζεται κατά τον μήνα Ιανουάριο και κορυφώνεται η δράση της τον Φεβρουάριο – Μάρτιο.
Γενικά σε κάθε επιδημία γρίππης η προσβολή των παιδιών είναι μεγαλύτερη ενώ τα μεγάλης ηλικίας άτομα συνήθως νοσηλεύονται στα Νοσοκομεία.
 
ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ
Τα 5 πιο κοινά συμπτώματα γρίππης, είναι :
Ιστορικό Επαφής με γνωστό κρούσμα γρίππης.
Αίσθημα κόπωσης δυσανάλογο του φυσικού έργου που επιτελείτε.
Μυαλγίες γενικευμένες που καλύπτουν όλο το σώμα.
Πυρετός : Πρόωρο σημείο γρίππης, αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι κάθε άτομο που εμφανίζει πυρετό έχει γρίππη και το αντίθετο!!!
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΡΙΠΠΗΣ. Με το εμβόλιο γρίππης παρέχεται ασφάλεια μη νόσησης 80% περίπου αλλά ακόμη και επί προσβολής η νόσος διαδράμει πολύ ήπια και πιο σύντομη. Η κλινική εικόνα των συμπτωμάτων εμφανίζεται ξαφνικά είναι στην προσβολή γρίππης με πυρετό >28οC.
Βήχα (ξερός κατ’ αρχάς, πιο έντονος στην πορεία της νόσου). Η ρινίτιδα, βήχας, κακουχία μπορεί να παραμένουν μέχρι και 2 εβδομάδες μετά την πτώση του πυρετού.
 
ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΛΙΝΙΚΗ : Συμπτώματα πιο ήπια από εκείνα του Κ.Κ. ειδικά από ανώτερο αναπνευστικό σύστημα. Η διάρκεια των συμπτωμάτων είναι μικρότερης διάρκειας συνήθως χωρίς εμφάνιση επιπλοκών. Το Κ.Κ. δεν συνοδεύεται από Πυρετό!!!
 
ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΡΙΠΠΗΣ
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ
ΠΥΡΕΤΟΣ 68-86% 25-73%
ΒΗΧΑΣ 84-98% 7-29%
ΣΥΜΦΟΡΗΣΗ ΡΙΝΟΣ 68-91% 19-41%
 
Απαντά τα 3 ευρήματα, ειδικά ο ΠΥΡΕΤΟΣ εμφανίζονται λιγότερο συχνά σε άτομα άνω των 60 ετών.
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΡΙΠΠΗΣ - Ανίχνευση αντιγόνου γρίππης (ευαισθησία 92%- ειδικότητα 99%)
- Ανίχνευση νουκλεϊνικού οξέος (DNA ιού γρίππης)
- Απομόνωση του ιού γρίππης
- Αύξηση του τίτλου ειδικών αντισωμάτων έναντι γρίππης Α,Β.
ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΓΡΙΠΠΗΣ - Πνευμονία από πνευμονιόκοκκο κυρίως ή του ίδιου του ιού
- Αφυδάτωση ατόμου
- Ενεργοποίηση προϋπάρχοντος άσθματος, χρόνιας βρογχίτιδας
- Ιγμορίτις – Ωτίτις (μικρά παιδιά).
 
 
ΠΡΟΛΗΨΗ
ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ : Ο εμβολιασμός είναι αναγκαίος και επειδή ο ιός της γρίππης υφίσταται μεταλλάξεις, Ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ και ΠΡΕΠΕΙ να ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ.
Το συνηθισμένο εμβόλιο είναι το τετραδύναμο, το οποίο περιέχει στελέχη Α και Β γρίππης (αδρανοποιηθέντα). Η διάρκεια κάλυψης του εμβολίου είναι 1 χρόνος και τούτο διότι οι ιοί της γρίππης υφίστανται μετάλλαξη π.χ. ο υποτύπος Η3Ν2 δεν περιέχει πλέον το στέλεχος που προκάλεσε την γρίππη Hong-Kong.
 
 
 
ΟΜΑΔΕΣ ΥΨΗΛΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΡΙΠΠΗΣ
1. Άτομα με ηλικία > 65 ετών.
2. Ένοικοι γηροκομείων, ιδρυμάτων (με χρόνιες ασθένειες).
3. Ενήλικες αλλά και παιδιά με καρδιοαναπνευστικά προβλήματα.
4. Άτομα με χρόνια νεφρική, ηπατική νόσο.
5. Άτομα με μεταβολικά νοσήματα (Σακχαρώδης Διαβήτης – Θυρεοειδοπάθειες).
6. Άτομα υπό ανοσοκαταστολή.
7. Άτομα με HIV.
8. Άτομα με συγγενείς αιμολυτικές αναιμίες (αιμοσφαιρινοπάθειες).
9. Παιδιά – έφηβοι που βρίσκονται υπό μακροχρόνια θεραπεία με ασπιρίνη.
10. Έγκυες γυναίκες κατά το α’ 3μηνο κύησης.
Επίσης ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό μονάδων Υγείας.
 
Συμπτώματα της γρίππης ειδικά στα παιδιά που όταν εμφανίζονται χρειάζονται
άμεση ιατρική εξέταση και φροντίδα.
 
Υψηλός, παρατεταμένος πυρετός – δυσκολία αναπνοής – ταχύπνοια – κυάνωση – άρνηση υγράς, στερεάς τροφής – μειωμένη δραστηριότητα, μείωση αντίληψης, υπνηλία – διεγερτικά φαινόμενα, σπασμοί – επανεμφάνιση του πυρετού ή επιδείνωση του βήχα μετά παροδική βελτίωση των συμπτωμάτων της γρίππης αλλά και επιδείνωση προϋπάρχοντος υποκείμενου νοσήματος (Σακχ. Διαβήτης – Καρδιοαναπνευστικά προβλήματα).
 
ΠΡΟΛΗΨΗ
ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ : Ειδικότερα για τις ομάδες υψηλού κινδύνου – επαγγελματίες υγείας (το εμβόλιο χορηγείται Οκτώβριο, Νοέμβριο). Η ΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ και τούτο διότι ο ιός της γρίππης μεταλλάσσεται.
ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΥΣΤΗΡΟΙ ΥΓΙΕΙΝΗΣ (πλύσιμο χεριών – χρήση αντισηπτικών – χρήση μάσκας!!!)
ΑΠΟΦΥΓΗ ΚΛΕΙΣΤΩΝ ΧΩΡΩΝ – ΓΥΓΧΡΩΤΙΣΜΟΥ.
 
ΘΕΡΑΠΕΙΑ
2 κατηγορίες φαρμάκων κατά των ιών που χορηγούνται θεραπευτικά αλλά και προληπτικά (επαφή με πάσχοντα)
ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΝΕΥΡΑΜΙΝΙΔΑΣΗΣ : Βασικής πρωτεΐνης του ιού. Ζαναμιβίρη – Ασελταμιβίρη (Δρουν κατά Α, Β, ιών)
ΑΜΑΝΤΑΔΙΝΗ, ΡΙΜΑΝΤΑΔΙΝΗ : Παλαιότερα φάρμακα δρουν κατά του ιού Α της γρίππης. Χρήση περιορισμένη έχει αναπτυχθεί αντίδραση στη δράση τους.
 
 
 
 
 
Dr. ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ref.: - WHO
- Βικιπαίδεια
- Merck Man 19th ed.
- Taber’s λεξικό
 

ΓΑΛΑΚΤΙΚΗ ΔΕΥΔΡΟΓΕΝΑΣΗ Ή ΑΦΥΔΡΟΓΟΝΑΣΗ (LDH)  

 
Η LDH είναι ενδοκυττάριο ένζυμο με μεγάλες συγκεντρώσεις στο ήπαρ, καρδιά, νεφρούς, σκελετικούς μύες, ερυθρά αιμοσφαίρια.
Η συγκέντρωση της LDH είναι 500 φορές μεγαλύτερες από εκείνης του ορού.
Η LDH αποτελεί χρήσιμο διαγνωστικό στοιχείο σε συνδυασμό με την CRK και SGOT στο εμφρακτό μυοκαρδίου διότι υψηλές τιμές αυτής διαρκούν περισσότερο χρόνο (3-10 ημέρες).
Η LDH αυξάνεται συνήθως την 2η ημέρα μετά από οξύ έμφραγμα και κορυφώνεται η τιμή της την 3η-5η ημέρα.
Επάνοδος στα φυσιολογικά όρια μετά 1-2 εβδομάδες.
Στο εμφρακτό του πνεύμονος η τιμή LDH αυξάνεται 24 ώρες μετά την έναρξη του πόνου και μειώνεται μετά από 1-2 ημέρες.
Η άνοδος αυτή σε συνδυασμό με φυσιολογικές τιμές SGOT δηλώνει πνευμονική εμβολή.
Φ.Τ. LDH : 240 – 480 IU/L.
 
Τρόπος λήψης : Ορός ή πλάσμα ηπαρηνισμένο. Διατήρηση του δείγματος σε θερμοκρασία δωματίου. Αποφεύγεται η ψύξη του δείγματος πάνω από 12 ώρες κίνδυνος κατάψυξης, αιμόλυσης.
Η LDH εμφανίζει 5 ισοένζυμα.
LDH καρδίας
LDH ήπατος
LDH νεφρών
LDH μυών
LDH ερυθρών αιμοσφαιρίων
LD1 (τιμές 17%-27%)
LD2 (τιμές 28-38%) Βρίσκονται κυρίως στην καρδιά, ερυθρά αιμοσφαίρια, μικρότερα ποσοστά : νεφρούς, φλοιός εγκεφάλου.
 
LD3 (19%-27%)
Βρίσκονται στους πνεύμονες, σπλήνα, πάγκρεας, πλακούντας.
 
LD4 (5%-16%) – LD5 ((5%-10%) Σκελετικοί μύες, ήπαρ, δέρμα
 
Ισοένζυμο : Ένζυμο που έχει την ίδια λειτουργία με το κυρίως ένζυμο, αλλά δρα σε διαφορετικό υπόστρωμα.
 
Η LDH καταλύει ενζυματικά την μετατροπή του γαλακτικού οξέος σε πυροσταφυλικό οξύ εντός του κύκλου γλυκόλυση των κυττάρων.
Η μεγαλύτερη ποσότητα του παραγόμενου πυροσταφυλικού οξέος εισέρχεται στα μιτοχόνδρια των κυττάρων και μεταβολίζεται στον κύκλο των τρικαρβοξυλικών οξέων (κύκλος Krebs) προς παραγωγή Co2 – H2O – ενέργειας. Σε συνθήκες φυσιολογικής οξυγόνωσης του κύτταρου μικρό μόνο μέρος του παραγόμενου πυροσταφυλικού οξέος μετατρέπεται σε γαλακτικό οξύ με την δράση του LDH.
Στον ορό των φυσιολογικών ατόμων ανευρίσκονται κυρίως LD2 και λιγότερο LDH1. Αύξηση της συνολικής LDH με φυσιολογική κατανομή των ισοενζύμων παρατηρείται στο έμφραγμα του μυοκαρδίου, χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια, ηπατικά νοσήματα (Βλέπε Αλγόριθμο).
Η LDH είχε συνδεθεί από το 1923 (Warburg) με νεοπλασίες (αύξηση αναερόβιας γλυκόλυσης).
Σήμερα η αύξηση της LDH αποδίδεται στον ρυθμό πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων και την ανισομερεία παροχής Ο2 στα διάφορα στάδια της μη ελεγχόμενης ανάπτυξής τους.
Έτσι, σε πρωτοπαθή ή μεταστατικό ενδοκοιλιακό ή ενδοθωρακικό όγκο η LDH αυξάνεται x 40 φορές του φυσιολογικού.
Σε όγκους εντοπισμένους αντίθετα η LDH είναι φυσιολογική.
 
 
 
Dr. ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ref.: - Βιοιατρική
- Βικιπαίδεια
- Merck Man 19th ed.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ (Α.Σ.)

Το Α.Σ. του ανθρώπινου οργανισμού αποτελεί ένα πολύπλοκο δαιδαλώδες σύστημα μεταξύ των διαφόρων οργάνων, ιστών και βιολογικών αντιδράσεων, το σύνολο των οποίων καθορίζει την συνολική λειτουργία του και άμυνα των οργάνων.

Η άμυνα του οργανισμού περιλαμβάνει πολλά διαφορετικά όργανα και ιστούς.

Τα πιο σημαντικά όργανα του ανοσολογικού συστήματος είναι ο μυελός των οστών και ο θυμός αδένας όπου παράγονται τα ειδικά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος.

ΘΥΜΟΣ ΑΔΕΝΑΣ

Εξειδικευμένο όργανο του ανοσοποιητικού συστήματος του ανθρώπινου οργανισμού.

Στον Θυμό αδένα προκαλείται η ωρίμανση των Τ-λεμφοκυττάρων (η ονομασία τους προέρχεται από τον τόπο παραγωγής τους τον θυμό αδένα : Thymus).

Το παθολοφυσιολογικό περιβάλλον του αδένα αυτού αποτελεί ιδανικό περιβάλλον ανάπτυξης και ωρίμανσης των Τ λεμφοκυττάρων από τα προγονικά αιμοποιητικά κύτταρα του οργανισμού.

Ο θυμός αδένας ήταν από αρχαιοτάτων χρόνων γνωστός στους Έλληνες.

Ετυμολογικά η ονομασία του προέρχεται από την λέξη «ΘΥΜΟΣ» που σημαίνει, οργή-ψυχική επιθυμία-έντονα συναισθήματα.

Άλλη θεωρεία θεωρεί την λέξη «ΘΥΜΟΣ» προερχόμενη από το φυτό θυμάρι.

Ο Γαληνός ονομαστός γιατρός της αρχαιότητας παρατήρησε πρώτος ότι το μέγεθος του θυμού αδένα μεταβάλλεται κατά την διάρκεια της εξέλιξης, ζωής του ατόμου.

Ο θυμός αδένας κατά τα πρώτα χρόνια της εφηβικής ζωής ατροφεί κει το στρώμα του θυμού αντικαθίσταται από λιπώδη ιστό. Στην ηλικία των 75 ετών ζυγίζει μόλις 6gr (βλέπε Πίνακα 1).

ΗΛΙΚΙΑ

ΒΑΡΟΣ ΘΥΜΟΥ ΑΔΕΝΑ

Γέννηση

Περίπου 15 γραμμάρια

Εφηβεία

Περίπου 35 γραμμάρια

25 ετών

25 γρ.

60 ετών

Λιγότερο των 15 γρ.

70 ετών

5 γρ.

Πίνακας 1

Ο ΘΥΜΟΣ ΑΔΕΝΑΣ ΠΑΡΑΓΕΙ ΛΕΜΦΟΚΥΤΤΑΡΑ

(ποιεί λεμφοποίηση σε όλη τη ζωή του ανθρώπου)

Ο θυμός αδένας αποτελείται από 2 πλευρικούς λοβούς που συνδέονται μεταξύ τους. Ανατομική θέση αδένα στο 4ο πλευρικό χόνδρο, στο ύψος του κατώτερου ορίου του θυρεοειδή αδένα. Κάθε πλευρικός λοβός του θυμού αδένα αποτελείται από πολυάριθμα λοβία τα οποία συνδέονται με λεπτό ιστό. Τα πρωτογενή λοβία (μεγέθους καρφίτσας, μπιζελιού) αποτελούνται από μικρά οζίδια ή θηλάκια.

Κάθε θυλάκιο έχει διάμετρο 1-2 mm, αποτελείται από μυελώδες και φλοιώδες τμήμα που διαφέρουν μεταξύ τους κατά περιοχή.

Φλοιός του θυμού αδένα : απαρτίζεται από εκτεταμένο δίκτυο διακλαδιζομένων επιθηλιακών δικτυωτών κυττάρων που επεκτείνονται και στο μυελικό τμήμα.

Το δίκτυο αυτό σχηματίζει χιτώνα με τα αιμοφόρα αγγεία.

Ο φλοιός αποτελεί το υπόστρωμα στο οποίο αναπτύσσονται τα θυμοκύτταρα (Τ κύτταρα με κυτταρικό υποδοχέα γονιδιακής διάταξης).

 

ΜΥΕΛΟΣ ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ

Περιέχει λιγότερα λεμφαειδή κύτταρα και σωμάτια του Hussall (ομόκεντρα σωμάτια με εμφάνιση κεντρικής μάζας που αποτελούνται από ένα ή περισσότερα κοκκιώδη κύτταρα και κάψουλα που σχηματίζεται από επιθηλιοειδή κύτταρα, τα οποία είναι τα εμβρυϊκά κατάλοιπα των επιθηλιακών σωλήνων οι οποίοι αναπτύσσονται έξω από τα τρίτα βρογχικά θυλάκια του εμβρύου για τον σχηματισμό του θυμού αδένα).

Στο κέντρο του μυελικού τμήματος του θυμού και υπάρχουν λίγα και μικρά σε μέγεθος αγγεία.

Το μυελικό τμήμα του θυμού αποτελεί το τελευταίο χώρο ανάπτυξης των θυμοκυττάρων που διαθέτουν ήδη Τ-κυτταρικό υποδοχέα γονιδιακής αναδιάταξης και θετικής επιλογής.

Η αιμάτωση το θυμού αδένα γίνεται από την θωρακική αρτηρία και την ανώτερη αρτηρία θυρεοειδούς.

Ο θυμός έχει νεύρωση από το συμπαθητικό νευρικό σύστημα.

Ο θυμός αδένας αποτελεί το όργανο της ανάπτυξης των Τ-κυττάρων. Κάθε ελάττωμα του θυμού ανατομικό ή λειτουργικό όπως και στην ανάπτυξη των θυμοκυττάρων οδηγεί σε μεγάλου βαθμού Τ-κυτταρική ανοσοανεπάρκεια, με κλινική εμφάνιση από τα ελαττώματα σχηματισμού των Τ και Β κυττάρων του Συνδρόμου Βαρείας Συνδυασμένης Ανοσοανεπάρκειας (Severe Combined Immunodeficiency Sydrome (SCID) όπως και του συνδρόμου Di-George που αποτελεί την πιο συχνή απλασία του θυμού αδένα στους ανθρώπους.

 

S.C.I.D. – ΒΑΡΕΙΑ ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΗ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ

Ομάδα σπάνιων γενετικών ασθενειών (σύνδρομα) που οφείλονται σε συνδυασμό ανεπάρκειας Β και Τ κυττάρων.

Τα σύνδρομα αυτά προκαλούνται από τα ελαττωματικά προγονικά αιμοποιητικά κύτταρα (πρόδρομοι των Β και Τ κυττάρων).

Αποτέλεσμα είναι η μείωση της ανάπτυξης των θυμοκυττάρων στο θυμό αδένα και ατροφία αυτού.

Το υπεύθυνο γονίδιο για το SCID ονομάζεται ADA (απαμινάση αδενίνης) και εδράζεται στο χρωμόσωμα 20.

ΣΥΝΔΡΟΜΟ di George

Γενετική διαταραχή η οποία προκαλείται από διαγραφή ενός μικρού τμήματος του χρωμοσώματος 23.

Η συγγενής αυτή ανωμαλία εκδηλώνεται σαν απλασία του θυμού ή συγγενής ανεπάρκεια αυτού.

Εμφανίζουν νοσήματα λόγω έλλειψης των Τ κυττάρων.

Επίσης άλλη λειτουργία που επιτελεί ο ΘΥΜΟΣ αδένας είναι η πρόληψη της εμφάνισης αυτό αυτοανοσίας μέσω της διαδικασίας που περιλαμβάνει της ανοσολογική μνήμη, ανοσολογική ανοχή και την μη εμφάνιση αυτό-αντιγόνων.

ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ

  • ΘΥΜΩΜΑ

Όγκος του αδένα που προέρχεται από τα επιθηλιακά του κύτταρα. Εμφανίζεται σε ποσοστό 10%-15% στα άτομα που πάσχουν από Βαρεία Μυοπάθεια. Η εμφάνιση του θυμώματος συνοδεύεται από απλασία της ερυθράς σειράς. Η πίεση που ασκείται από το θύμωμα στο παλύνδρομο νεύρο, προκαλεί φλεγμονή του βρογχικού δέντρου, βήχα.

  • ΛΕΜΦΩΜΑ

Το θυμοκύτταρα παράγουν όγκους – ΛΕΜΦΩΜΑΤΑ. Τα λεμφώματα αυτά και οι λευχαιμίες των κυττάρων του θυμού ταξινομούνται στις οξείες λεμφοβλαστικές λευχαιμίες.

Dr. ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ

e-genius.gr ...intelligent web software