Γενικά Θέματα

ΑΥΞΗΜΕΝΟ ΣΩΜΑΤΙΚΟ ΒΑΡΟΣ ΚΑΙ ΝΟΣΗΡΟΤΗΤΑ

 

ΤΟ ΑΥΞΗΜΕΝΟ ΣΩΜΑΤΙΚΟΣ ΒΑΡΟΣ (Η ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ) ΠΡΟΔΙΑΘΕΤΗ ΠΡΟΣ ΝΟΣΗΡΟΤΗΤΑ;

Βέβαια.

Τα πιο συχνά νοσήματα που «συνοδεύουν» την Παχυσαρκία είναι :

  • Ø Αρτηριακή υπέρταση.
  • Ø Καρδιαγγειακά Προβλήματα.
  • Ø Χολολιθίαση.
  • Ø Καρκίνος παχέος εντέρου.
  • Ø Εγκεφαλικά επεισόδια.

ΠΩΣ ΑΞΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑΤΙΚΟ ΒΑΡΟΣ;

Με το ΔΕΙΚΤΗ ΜΑΖΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ (Δ.Μ.Σ.)

Δ.Μ.Σ. = clip_image002.gif   clip_image004.gif

Το Δ.Μ.Σ. είναι αξιόπιστος διότι λαμβάνει υπ’ όψιν το ύψος του κάθε ατόμου.

ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΒΑΡΟΣ Δ.Μ.Σ. → 18,5-24,9

ΥΠΕΡΒΑΡΑ ΑΤΟΜΑ Δ.Μ.Σ. → 25-29,9

ΠΑΧΥΣΑΡΚΑ ΑΤΟΜΑ Δ.Μ.Σ. → 30-35 και άνω.

ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ Ο Δ.Μ.Σ. ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ;

Ναι. Βρέθηκε σε παρατηρήσεις και στατιστικές αναλύσεις οι οποίες διάρκεσαν 15 χρόνια, ότι :

  1. Τα άτομα με Δ.Μ.Σ. ίσο ή μεγαλύτερο > 35 διατρέχουν, 20 φορές περισσότερο κίνδυνο, να εκδηλώσουν Σακχαρώδη Διαβήτη, συγκριτικά με τις ομάδες των ατόμων που είχαν Δ.Μ.Σ. 18,5 – 24,9.
  2. Άτομα με Δ.Μ.Σ. 25 – 29,9 είχαν κίνδυνο ανάπτυξης αρτηριακής υπέρτασης – καρδιαγγειακών νόσων – χολολιθίασης  - αυξημένης χοληστερόλης.
  3. Άτομα με Δ.Μ.Σ. 22 – 24,9 εμφανίζουν επίσης αυξημένο κίνδυνο χρόνιων ασθενειών.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ο καρκίνος παχέος εντέρου, η αρτηριακή υπέρταση, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, η χολολιθίαση, αυξάνονται αναλογικά με το ΔΕΙΚΤΗ ΜΑΖΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ.

Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ Δ.Μ.Σ. ΜΕΤΑΞΥ 18,5 – 21,9

ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΙΔΑΝΙΚΗ

Dr. ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ

ΕΜΒΟΛΙΑ – ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ

 

Ο Υδράργυρος (Hg) σε προηγούμενες εποχές είχε ευρεία χρήση στη βιομηχανία, κυρίως.

Σήμερα επειδή έχουν εξακριβωθεί οι ποικίλες τοξικές επιδράσεις του στον ανθρώπινο οργανισμό (θεωρείται νευροτοξίνη) η χρήση του είναι περιορισμένη.

Ο Υδράργυρος εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στην παρασκευή διάφορων εμβολίων.

Τα εμβόλια γενικώς καλύπτουν την έννοια της ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ και θεωρούνται υποχρεωτικά στην παιδική ηλικία εφοδιάζοντας τον οργανισμό του ατόμου που εμβολιάζεται με την παραγωγή αντισωμάτων (ενεργητική ανοσία). ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ ΩΣ Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ 20ου αιώνα.

Πριν από πολλά χρόνια όμως (δεκαετία του 2000) κήρυκες «παπαγαλάκια» στη Νιγηρία διέσπειραν τη φήμη ότι ο εμβολιασμός κατά της πολιομυελίτιδας αποτελούσε συνομωσία των Δυτικών χωρών με στόχο το αδυνάτισμα του οργανισμού του εγχώριου πληθυσμού, ώστε να μολυνθεί κατόπιν με τον ιό του AIDS!!!

Ευφάνταστο σενάριο αντάξιο των πιο «προικισμένων» σεναριογράφων του αμερικανικού κινηματογράφου.

Επίσης το έτος 1948 έγκριτο επιστημονικό Ιατρικό περιοδικό ανέφερε ότι το τριπλό εμβόλιο (ερυθρά – παρωτίτιδα - ιλαρά) και ειδικά η ουσία θειομερσάλη (περιέχει ΥΔΡΑΡΓΥΡΟ) προκαλούσε αυτισμό!!!

Οι έρευνες που άρχισαν από την εποχή εκείνη μέχρι και σήμερα δεν απέδειξαν κάτι τέτοιο.

Όχι μόνο οι έρευνες αλλά ήρθε και η καταρράκωση των επιχειρημάτων του συγγραφέα του άρθρου που κατηγορήθηκε ότι με τη συγγραφή του άρθρου αυτού εξασφάλισε μεγάλο χρηματικό ποσό από τον δικηγόρο που χειριζόταν τις αγωγές παιδιών και γονέων που είχαν κάνει αγωγή για αποζημιώσεις αναφέροντας σαν αίτιο του αυτισμού των παιδιών τους το συντηρητικό έκδοχο Thimerosal που περιέχει υδράργυρο.

Ας εξετάσουμε λοιπόν το θέμα αυτό.

Σήμερα η ουσία (θειομερσάλη) περιέχεται σε μικρά ελεγχόμενα ποσά στην παραγωγή των εμβολίων διφθερίτιδα – τετάνου – κοκκύτη.

Παρακάτω γίνεται ανάλυση του Thimerosal και στον πίνακα 1 αναφέρονται μερικά από τα χρησιμοποιούμενα εμβόλια που κυκλοφορούν σήμερα καθώς και η περιεκτικότητά τους σε ΥΔΡΑΡΓΥΡΟ.

Thimerosal (ένωση Υδραργύρου στο εμβόλιο)

Το Thimerosal περιέχει περίπου 50% Hg – 50mg Hg/1 ml ή 25mg Hg ανά δόση 0,5 ml κατά βάρος. Χρησιμοποιείται από το έτος 1930 για την παρασκευή των διάφορων εμβολίων. Στον ανθρώπινο οργανισμό μεταβολίζεται σε αιθυλ-υδράργυρο και θειοσαλικυλικό οξύ και έχει ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση αυτισμού στα παιδιά που εμβολιάζονται.

Τελευταία έχουν προκληθεί ανησυχίες σε όλο τον κόσμο και ερωτηματικά για την χρησιμοποίηση του Hg έστω σε μικρή ποσότητα για την παρασκευή των εμβολίων  λόγω της αναμφισβήτητης τοξικότητας του Hg.

Έχει έτσι επιτευχθεί η μείωση αυτού του συντηρητικού σε διάφορα εμβόλια (πρακτικά μερικά εμβόλια, όπως της γρίπης, περιέχουν 1 μικρογραμμάριο ή ακόμα λιγότερο Hg/ανά δόση).

Γενικά πάντως ο Hg είναι στοιχείο ευρέως διασκορπισμένο σε όλη τη φύση (νερό, έδαφος, φυτά, ζώα) υπό τη μορφή ανόργανων αλάτων.

Ο Hg συσσωρεύεται στην τροφική αλυσίδα του ανθρώπου με τη μορφή μεθυλ-υδραργύρου.

Γενικά οι οργανικές ενώσεις του Hg αποβάλλονται πιο εύκολα από τον οργανισμό από τις ανόργανες ενώσεις του στοιχείου.

Ο μεθυλ. Hg είναι μια νευροτοξίνη.

Η τοξικότητά του αναγνωρίστηκε το έτος 1950-60 με την κατανάλωση μολυσμένων ψαριών στο Minamata Bay της Ιαπωνίας. Επίσης στα τέλη της δεκαετίας του 1970 εμφανίστηκε ευρεία δηλητηρίαση με Hg από την κατανάλωση σιτηρών που είχαν ραντιστεί με μυκητοκτόνο που περιείχε Hg.

Τα αποτελέσματα ήταν η πρόκληση στα βρέφη σοβαρών νευρολογικών βλαβών, αισθητικές, και κινητικές διαταραχές, καθυστέρηση ανάπτυξης.

Σημειωτέον ότι οι μητέρες των παιδιών αυτών όταν εγκυμονούσαν δεν εμφάνισαν κανένα τοξικό σύμπτωμα.

Το φάσμα των πιθανών βλαβών του υδραργύρου και των επιπέδων αυτού σε σχέση με την τοξική δράση του στον άνθρωπο εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως:

àμορφή ένωσης υδραργύρου à διάρκεια πρόσληψης àποσότητα που λαμβάνεται àΗλικία à Φύλο à εγκυμοσύνη.

Πρόσφατες επιδημιολογικές μελέτες, εξέτασαν την επίδραση χαμηλών δόσεων διατροφικής έκθεσης στον μεθυλ-υδράργυρο. Τα αποτελέσματα τα οποία προέκυψαν ήταν αντιφατικά, Άλλες έρευνες αναφέρουν μικρή ανωμαλία, ανεπαίσθητα γνωστικά ελλείμματα (αδυναμία προσοχής, ομιλίας, μνήμης) ενώ άλλες έρευνες δεν υποστηρίζουν αυτό.

 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΜΒΟΛΙΩΝ – ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΥΤΩΝ ΣΕ Hg

ΕΜΒΟΛΙΟ

ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ THIMERΟSAL

ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ

Anthrax

Bio.Thrax

Emergent BioDefense Operations Lansing, Inc

0

0

DIAP

Tripedia

Sanofi-Pasteur

≤0,00012%

≤0,3mg/0,5ml dose

Infantix

Glaxo SmithKline

Biologicals

0

0

 

Dapracel

Sanofi - Pasteur

0

0

DTaP – HepB - iPV

Pediatrix

Glaxo SmithKline

Biologicals

0

0

DT

Χωρίς εμπορική ονομασία

Sanofi-Pasteur

≤0,000120%

(single dose)

<0,3mg/0,5ml dose

Td

Χωρίς Όνομα

MassBiologics

≤0,000120%

≤0,3mgHg/0,5ml dose

Decavac

Sanofi-Pasteur

≤0,000120%

≤0,3mgHg/0,5ml dose

Χωρίς Όνομα

Sanofi-Pasteur

0

0

Tdap

Adacel

Sanofi-Pasteur

0

0

TT

Χωρίς εμπορική ονομασία

Sanofi-Pasteur

0,01%

25mg/0,5ml dose

Hib

ActHiB

Sanofi-Pasteur

0

0

Hiberix

 

0

0

PedvaxHiB liquid

Merck Co.

0

0

Hib/Hepb

COMVAX

Merck Co.

0

0

Hepatitis B

Engerix.B

Glaxo SmithKlein

0

0

Pediatric-adolescent

Adult

Glaxo SmithKlein

0

0

Recombinant HB

Merck Co.

0

0

Pediatric -adolescent

Merck Co.

0

0

Dialysis

 

0

0

Influenza

Afluria

CSL Limied

0 single dose

0,01% multidose

0/0.5ml single dose

24.5mg (0,5 ml multidose)

 

Agriflu

Novartis

Vaccines and Diagnostics

0

0

 

Fluzone multidose presentation

Sanofi-Pasteur

0,01%

25mg/0,5ml dose

 

Fluvirin (multi dose vial)

Novartis

Vaccines and Diagnostics

0,01%

25mg/0,5ml dose

 

Fluzone (single dose presentation)

Sanofi-Pasteur

0

0

 

Fluarix

GlaxoSmithKline

0

0

 

Flumist and Flumist Quadrivalent

Medimmune Vaccines Inc.

0

0

Japanese encephalitis

IXIARO

Intercell AG

0

0

Επεξηγήσεις:

DTaP: Εμβ. Διφθερίτιδας – Τετάνου - Κοκκύτη
HepB/IPV: Ηπατ. Β – πολιομυελίτιδα
Td: Νεκρό εμβόλιο κατά Τετάνου Διφθερίτιδας
DTaP: εμδ. Διφθερίτιδας – Τετάνου – Κοκκύτη
Td: Εμβ. Τετάνου – Διφθερίτιδας
Hib: Νεκρό εμβόλιο κατά Ινφλουένζα τύπου Β
TT: εμβ. τετραδύναμο μηνιγγιτιδόκοκκου
Tdap: εμβ. Διφθερίτιδας – Τετάνου – Κοκίτη – Πολιομυελίτιδας

Το HepB: Νεκρό ανασυνδιασμένο εμβόλιο κατά Ηπατίτιδας Β. Χορήγηση μετά τη γέννηση εφ’ όσον η μητέρα είναι φορέας ή αγνοείται η κατάσταση εμβολιασμού της.

Dr. Νίκος Καλλιακμάνης

ΕΡΥΘΡΑ (συνώνυμα German Measles – 3 Day Measles)

 

 

Μολυσματική ιδιαίτερα νόσος η οποία προκαλείται από ιό RNA, νόσος πολύ συχνή παλιότερα στην παιδική ηλικία πριν την εφαρμογή του αποτελεσματικού εμβολίου.

Κύριες εκδηλώσεις της νόσου είναι : α) Λεμφαδενοπάθεια (διόγκωση οπισθονωτιαίων, οπισθοτραχηλικών, οπισθοϊνιακών λεμφαδένων η οποία χαρακτηριστικά προηγείται της εμφάνισης του εξανθήματος. Οι ασθενείς μεταδίδουν τη νόσο (με αναπνευστικές εκκρίσεις), κατά την χωρίς συμπτώματα περίοδο, 10 ημέρες πριν από την εμφάνιση του εξανθήματος και 15 ημέρες μετά την εισβολή του εξανθήματος.

Το εξάνθημα που χαρακτηρίζει τη νόσο μοιάζει μακροσκοπικά με εκείνο της ιλαράς αλλά διαφέρει στην έκταση του (είναι λιγότερο) και λιγότερο έντονο.

Η αρχή του είναι στο πρόσωπο και λαιμό με γρήγορη επέκταση προς τον κορμό και τα άκρα.

Στην αρχική του εκδήλωση το εξάνθημα εμφανίζει άσπρης απόχρωσης χροιά κηλιδώδους μορφής και ερύθημα στο πρόσωπο.

Κατά την 2η ημέρα εξέλιξής του το εξάνθημα γίνεται περισσότερο «οστρακιοειδές» με εμφάνιση ερύθημα κόκκινης χροιάς.

Σχηματισμός πετεχειών στη μαλθακή υπερώα (Forscheimer’s κηλίδες) που διαρκεί 3 – 5 ημέρες χαρακτηρίζει τη νόσο.

Το συνολικό εξάνθημα διαρκεί 3 ημέρες και εμφανίζεται σε ποσοστό 50% των λοιμώξεων.  

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ – ΚΛΙΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ

Συνήθης η πορεία της νόσου είναι ελαφρά και εξελίσσεται ομαλά.

Δηλαδή μετά από 14 – 21 ημέρες επώαση, 1 – 5 ημέρες πρόδρομου σταδίου που χαρακτηρίζεται από μέτριο πυρετό, αδυναμία, αίσθημα κόπωσης, λεμφαδενοπάθεια εμφανίζεται (μπορεί να μην υπάρχει στα παιδιά) όπως και ερεθισμός, ρινοφάρυγγα,αρθραλγίες.

Ο πυρετός υποχωρεί μετά την 2η ημέρα εμφάνισης του εξανθήματος.

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΥΘΡΑΣ

Περιλαμβάνουν σπληνομεγαλία και γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια, παροδικής μορφής πολυαρθρίτιδα (αρθρίτιδα καρπού, γόνατος, ποδοκνημικής) μπορεί να εκδηλωθεί σε 5 ημέρες από την εμφάνιση του εξανθήματος (διαρκεί συνήθως 10 ημέρες).

Εγκεφαλίτιδα έχει σημειωθεί σε επιδημίες ερυθράς σε στρατώνες, με θανατηφόρα όχι συχνά ευτυχώς κατάληξη. Θρομβοπενική πορφύρα και μέση ωτίτιδα εκδηλώνονται σπάνια.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΑΣ

  • Ø Με κλινική εικόνα και εκτίμηση.
  • Ø Ορολογικές εξετάσεις (≥ 4 αύξηση των αντισωμάτων μεταξύ οξείας φάσης και φάσης ανάρρωσης 4 – 8 εβδομάδες).

ΕΠΕΙΔΗ Η ΕΡΥΘΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΥΗΣΗΣ ΑΝ ΣΥΜΒΕΙ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΣΟΒΑΡΕΣ ΑΝΩΜΑΛΙΕΣ ΣΤΟ ΕΜΒΡΥΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΩΡΙΣΜΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ.

ΕΡΥΘΡΑ ΚΑΙ ΚΥΗΣΗ

ΓΕΝΙΚΑ

  • Σε ηλικία 19 ετών 85% των ατόμων έχουν φυσική ανοσία.
  • Μεταδίδεται με σταγονίδια.
  • Χρόνος μετάδοσης 7 μέρες πριν την κλινική εκδήλωση μέχρι και 5 μέρες μετά την εκδήλωση.
  • Χρόνος επώασης 14 έως 21 μέρες.

ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

  • - Σε αναλογία 3:1 εμφανίζει υποκλινική μορφή.
  • - Εμφανίζει εξάνθημα, λεμφαδενίτιδα, αδιαθεσία, πυρετό.
  • - Σπάνια Εγκεφαλίτιδα (1:6000), θρομβοκυττοπενική πορφύρα.
  • - Διαδρομή νόσου 4 – 6 μέρες.

ΕΜΒΡΥΟ

O ιός περνά τον πλακούντα.

  • Ø 20% συγγενής ερυθρά.
  • Ø Παρουσία ιού στο 90% των παραγώγων κύησης από Τ.Ε.
  • ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΣΤΟ Α΄ ΤΡΙΜΗΝΟ
  • - Βαρίες βλάβες.
  • - Στο 50% αυτόματη αποβολή.
  • - Στα έμβρυα που γεννήθηκαν ζώντα 33% θνητότητα.
  • - Χαμηλό βάρος γέννησης.
  • - Βραδεία ανάπτυξη.
  • - Καταράκτης, γλαύκωμα.
  • - Καρδιακές ανωμαλίες.
  • - Θρομβοκυττοπενία.
  • - Ηπατοσπληνομεγαλία, ΐκτερος.
  • - Αιμολυτική αναιμία.
  • ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΣΤΟ Β΄ ΤΡΙΜΗΝΟ

Έως και 5 μήνα ή κύηση (84% υγιή έμβρυα).

  • - Λιγότερο βαριές βλάβες
  • - Κλασική τριάδα
  • - Κώφωση
  • - Καταράκτης
  • - Ανοιχτός αρτηριακός πόρος
  • - Ψυχοσωματική καθυστέρηση
  • - Μικροκεφαλία
  • - Πολλές φορές γέννησης υγιών εμβρύων εμφάνιση μετά πάροδο πολλών ετών προβλημάτων, κυρίως κώφωση.
  • ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΣΤΟ Γ΄ ΤΡΙΜΗΝΟ
  • - Δεν υπάρχουν γνωστές ανωμαλίες απότοκες ερυθράς.

Πιθανότητα 6 – 8% των παραπάνω βλαβών.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

  • - Η κλινική εικόνα είναι υποβοηθητική.
  • - Απομόνωση του ιού με ιστοκαλλιέργειες από τον ρινοφάρυγγά (εξαιρετικά δύσκολος).
  • - Προσδιορισμός τίτλου IgG αντισωμάτων
    • o Τίτλος < 1:8 = ανοσία.

1ο δείγμα αμέσως στην υποψία νόσησης.

2ο δείγμα 14 μέρες μετά.

  • o Απότομη αύξηση τίτλου = νόσηση

1ο δείγμα ≥ με 1:8 επανάληψη σε 7 μέρες.

2ο > 1:64 (4 αραιώσεις) = νόσηση.

  • o Τίτλος > 1:16 = ανοσοποίηση σε 14 ημέρες
  • - IgM ειδικά της ερυθράς αντισώματα….
    • o Αν υπάρχει υποψία ότι πέρασε αρκετός χρόνος από την νόσο.
  • - Η ανίχνευση IgG αντισωμάτων επιβεβαιώνει την διάγνωση
    • o Θετικά για διάστημα 4 – 6 εβδομάδων από τη νόσηση.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ - ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΕΙΣ

  • - Τα IgG αντισώματα περνούν τον πλακούντα.

Η συγκέντρωση τους αναμένεται η ίδια στη μητέρα και το έμβρυο.

ΝΕΟΓΝΟ

  • - Προσδιορισμός IgG & IgM στη μητέρα και το έμβρυο.
    • o Αν τα IgM είναι αρνητικά.

Επανάληψη των ΙgG σε 3 μήνες.

Αύξηση τίτλου IgG = νόσηση νοεγνού

  • o IgM θετικά = νόσηση νεογνού.

ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ

  • - Η παθητική ανοσοποίηση με ανοσοσφαιρίνη δεν περιορίζει τον κίνδυνο προσβολής του εμβρύου.
  • - Η ενεργητική ανοσοποίηση με εμβόλιο προφυλάσσει στο 95%, αντενδείκνυται σε κύηση.
  • - Εμπύρετες καταστάσεις
  • - Όταν προηγήθηκε μετάγγιση
  • - Ταυτόχρονη παθητική ανοσοποίηση
    • o Αποφυγή κύησης (αντισύλληψη) 3 μήνες από τον εμβολιασμό.
  • - Κίνδυνος πρόκλησης συγγενούς ερυθράς 5%.
  • - Άτομα εμβολιασμένα δεν μεταδίδουν την πάθηση.
  • - Ο θηλασμός επιτρέπεται μετά τον εμβολιασμό.
    • o Ο ιός απεκκρίνεται στο γάλα.
  • - Το νεογνό νοσεί ελαφρά ή υποκλινικά.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

  • - Καμία ουσιαστική θεραπεία.
  • - Διακοπή στο Α΄ τρίμηνο.
  • - Ενημέρωση γονέων στο Β΄ τρίμηνο έως και 5ο μήνα.
  • - Χορήγηση ανοσοσφαιρίνης στις έγκυες που δεν επιθυμούν τη διακοπή της εγκυμοσύνης.

ΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ ΑΝΟΣΟΣΦΑΙΡΙΝΗΣ

  • - Ειδική για την ερυθρά ανοσοσφαιρίνη
    • o Rubeuman Berna inj 30.000IU/5ml vial (Faran)

Δόση 20 – 40 mL (4 – 8 vial) i.m.

ΕΜΒΟΛΙΟ ΕΡΥΘΡΑΣ

  • Ø Rubeaten Berna powd inj 1 dose vial (Faran)
  • Ø Vaccin Rugeole Merieux powd inj 1 dose vial (Gerolimatos)

Δόση 1 Ι.Μ. Εφάπαξ.

Dr. ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΛΙΑΚΜΑΝΗΣ

Ref. : - Merck Man 18th ed.

- Ερυθρά και Κύηση : doctor Vasiliadis

ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ (Hg)

 

 

Είναι το μοναδικό μέταλλο που σε θερμοκρασία δωματίου με κανονικές συνθήκες πίεσης και κανονική σύνθεση πίεσης εμφανίζεται σε υγρή μορφή.

Παρόμοιες ιδιότητες εμφανίζει το Βρώμιο (Br).

Ο Hg απαντάται σε 3 μορφές:

  1. ΣΤΟΙΧΕΙΑΚΟΣ ή ΜΕΤΑΛΛΙΚΟΣ Hg
  2. ΑΝΟΡΓΑΝΟΣ Hg
  3. ΟΡΓΑΝΙΚΟΣ Hg

O Hg στην φυσική μορφή του βρίσκεται σε κοιτάσματα του εδάφους (ΚΙΝΝΑΒΑΡΙΤΗΣ: Θειούχος Hg, που λαμβάνεται από την αντίδραση Hg με Θείο) που είναι τοξική αν καταποθεί. 

Η χρήση του Hg είναι μεγάλη (θερμόμετρα – σφυγμόμετρα – βαλβίδες βιομηχανικές – διακόπτες ηλεκτρικοί – λαμπτήρες φθορισμού). Η ανησυχία και ευαισθητοποίηση σε παγκόσμια κλίμακα επέφερε αντικατάσταση όλων των παραπάνω συσκευών . Έτσι χρησιμοποιούνται σήμερα θερμόμετρα με αλκοόλ – κράμα γυαλιού – υπέρυθρης ακτινοβολίας, όπως και ηλεκτρονικά μανόμετρα.

ΙΣΤΟΡΙΑ Hg

Η πρώτη δηλητηρίαση από Hg αναφέρεται στον 5Ο π.Χ. αιώνα. Σήμερα θεωρείται ότι ο Hg αποτελεί μια νευροτοξίνη και μακροχρόνια έκθεση σε αυτό προκαλεί ακόμα και θάνατο.

Ο Hg μπορεί να συνδυαστεί με άλλα μέταλλα για την παρασκευή «αμαλγαμάτων» και έχει χρησιμοποιηθεί για την εξόρυξη χρυσού (ευρήματα σε αιγυπτιακούς τάφους του 1500 π.Χ.)

Υδράργυρος είναι το όνομα που είχαν δώσει οι αρχαίοι Ρωμαίοι στον Ερμή, προστάτη των ταξιδιωτών και εμπόρων. Στο περιοδικό πίνακα των χημικών στοιχείων ο Υδράργυρος συμβολίζεται με Hg που προέρχεται από τη λατινική λέξη Hydrargyrum (υγρό ασήμι).

Ο Υδράργυρος αποτελεί βασικό μέρος των τεχνών και των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, με χρήση στην Ιατρική και την Τεχνολογία από τα παλιά χρόνια, αλλά ακόμα και σήμερα χρησιμοποιείται για εμπορικούς και βιομηχανικούς σκοπούς.

Τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον μας έχει κατευθυνθεί στις πηγές των ανθρώπινων βιομηχανικών δραστηριοτήτων που αυξάνουν τον Hg στο περιβάλλον ( ανθρωπογενικές εκπομπές) και τις επιπτώσεις που προκαλούνται από αυτές.

Δηλητηρίαση από Hg μπορεί να προκύψει από:

  1. Έκθεση στις διαλυτές μορφές Hg (χλωριούχος Hg – μεθυλυδράργυρος)
  2. Εισπνοή υδρατμών Hg
  3. Από κατανάλωση θαλασσινής τροφής που έχει μολυνθεί από υδράργυρο.

Οι διαλυτές ενώσεις του Hg είναι πολύ τοξικές.

Επίσης οι οργανουδραργυρικές ενώσεις όπως π.χ.: διμεθυλυδράργυρος [CH3 Hg] και σε ελάχιστες ποσότητες μπορούν να απορροφηθούν  από το δέρμα με θανατηφόρο εξέλιξη.

Οι ατμοί επίσης του Hg που παράγονται ακόμα και σε θερμοκρασία δωματίου είναι τοξικοί και απαιτείται καλή κυκλοφορία του αέρα και γενικά αερισμός του χώρου που περιέχει τους ατμούς αυτούς.

Οι ατμοί του Hg είναι αόρατοι.

Ο Hg δεν είναι τοξικός με τη μορφή του στοιχείου [HgO]. Γίνεται τοξικός από τη στιγμή της μετατροπής του σε ιονισμένα ανόργανα είδη (Hg2+). Η παραπέρα βιομετατροπή του Hg σε μεθυλ- Hg [CH3Hg2]  οδηγεί σε εξαιρετικά τοξική μορφή που συγκεντρώνεται εκλεκτικά σε ιστούς πλούσιους σε λιπίδια (νευρώνες). Η μετατροπή αυτή του Hg συμβαίνει στο έντερο από παροικούντες μικροοργανισμούς.

Υψηλές τιμές Hg βρίσκονται στα ψάρια – σε υλικό σφραγίσματος δοντιών. Πολλές φορές οι οδοντοτεχνίτες όπως και οι οδοντίατροι εμφανίζουν αύξηση Hg στο αίμα τους.

Φυσιολογικές τιμές Hg στο αίμα <10mg/λίτρο.

Απέκκριση Hg στα ούρα μεγαλύτερη από 50mg/ημερησίως σημαίνει μεγάλη έκθεση στον Hg.

Σε παγκόσμια κλίματα παράγονται 1500 τόνοι Hg/ετησίως. Κυριότερες χώρες παραγωγής: Κίνα – Κιργιστάν – Ισπανία (εξάγει Hg).

Ο υδράργυρος δεν χρησιμοποιείται πλέον στα θερμόμετρα – βαρόμετρα – μανόμετρα – διακόπτες.

Τα τελευταία χρόνια έχει αντικατασταθεί σε όλες αυτές τις συσκευές και χρησιμοποιείται μόνον σαν υλικό αμαλγάματος και επιστημονικής έρευνας.

 Υπάρχουν 2 αντιδράσεις στον κύκλο μεταβολισμού του Hg που προσδίδουν στον Hg τις διάφορες μορφές του.

Είναι η οξείδωση του Hg και η αναγωγή αυτού, όπως μεθυλίωση και απομεθυλίωση.

Ειδικά η οξείδωση του Hg αποτελεί σημαντικό παράγοντα στην παρουσία του στην επιφάνεια της γης και του νερού.

Τα πτητικά άτομα του (HgΟ) κυκλοφορούν στην ατμόσφαιρα μεταφέρονται από τον άνεμο, εναποτίθενται στο φυσικό περιβάλλον και ανακυκλώνονται (όταν το HgΟ à Hg2 αυτό απορροφάται εύκολα από το νερό, το χιόνι, από μικρά αντικείμενα και μετά εναποτίθενται στο περιβάλλον με υγρή ή ξηρά μορφή). Στην Αρκτική η μετατροπή  του HgΟ à Hg2 στην ατμόσφαιρα γίνεται πιο γρήγορα (μείωση του Hg) και συμβαίνει στο τέλος της πολικής νύχτας του παρατεταμένου χειμώνα.

ΜΕΘΥΛΙΩΣΗ Hg

Η μεθυλίωση του Hg αποτελεί πρωτογενές, βιολογικό φαινόμενο, βιολογική αντίδραση που παράγει Hg με μεγάλη τοξικότητα και βιοαθροιστικότητα που συναντάται στους ζωικούς ιστούς. Βρίσκεται αυξημένη στην τροφική αλυσίδα ανθρώπων και ζώων (μικροοργανισμοί – πλαγκτόν – νηκτόν – μικρά ψάρια). Έχει βρεθεί σε ποικιλία μικροοργανισμών που παράγουν μεθάνιο και θείο είναι υπεύθυνα για την μετατροπή Hg2 à MetHg υπό αναερόβιες συνθήκες. (υγρό χώμα, κοίτη ποταμών).

Η μεθυλίωση από τον Hg ευνοείται από το όξινο περιβάλλον. Έτσι η όξινος βροχόπτωση αυξάνει την παραπάνω επεξεργασία.

Η βιολογική αυτή μεθυλίωση, αυξάνεται σε θερμές εποχές  (υψηλές θερμοκρασίες με αύξηση της βιολογικής παραγωγικότητας, ενώ ελαττώνεται κατά τον χειμώνα).

Ο σχηματισμός της μορφής του υδραργύρου στο περιβάλλον εξαρτάται από την εποχή, παρουσία οξυγόνου, υδροβιολογικές αντιδράσεις μέσα στο σύνολο του κάθε οικοσυστήματος.

ΒΙΟΧΗΜΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΥ

 mercurycycle.gif

   

Το σχήμα δείχνει τους κύκλους του Hg μεταξύ ατμόσφαιρας, ύδατος, κατακρήμνισης  στο χώμα – βιομηχανικών εκπομπών.

Ο Hg υπάρχει στην ατμόσφαιρα από τα ηφαίστεια και βιομηχανικές πηγές μόλυνσης. Ο Hg της ατμόσφαιρας εναποτίθεται κατόπιν στον χώμα ή στα ύδατα (λιμνών, θαλασσών) όπου μεθυλιώνεται (μεθ- Hg). Ο Hg αυτός βιοαθροίζεται στους οργανισμούς των υδάτινων μέσων.

Η παγκόσμια άθροιση του Hg προκαλείται από πηγή Hg που προέρχεται από τοπικές πηγές, από βιομηχανικές εκπομπές και επανακύκλωση από περιοχές της γης, από υδάτινες πηγές (ποτάμια – λίμνες – ωκεανοί) ακόμα και από προηγούμενες εναποθέσεις (απόβλητα) Hg ανθρώπινες ή από τη φύση προερχόμενες.

Οι ανθρώπινες δραστηριότητες έχουν σημαντικά αυξήσει το ποσό του Hg στο περιβάλλον.

Μετρήσεις του Hg στο περιβάλλον σήμερα εκτιμούν τα επίπεδα Hg σε 1.4 nanograms/cm3  αέρα, αριθμοί που εμφανίζουν τη σαφή αύξηση του Hg (πριν την ενεργοποίηση των διάφορων βιομηχανιών το ποσό ανέρχετο σε 0,5-0,8 nanograms/cm3). Επίσης έχει υπολογιστεί ότι οι ανθρωπογενείς εκπομπές του Hg στην ατμόσφαιρα έχουν προκαλέσει x3 ή  x4 φορές αύξηση του Hg στον αέρα και την επιφάνεια της θάλασσας, συγκριτικά με την προ-βιομηχανική εποχή (περί το έτος 1850).

Γενικά σε ετήσια βάση παράγεται Hg 2.900 τόνοι από τις ανθρώπινες δραστηριότητες και 2.100 τόνοι από φυσικές πηγές. Έχει υπολογιστεί ότι 210.000 τόνοι Hg που πέρασαν στην ατμόσφαιρα από το έτος 1890 έχουν συσσωρευτεί σε εκτάσεις γης, στάσιμα ύδατα όπως και ωκεανούς.

 

 

 

 

 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΠΗΓΕΣ ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΥ

 

παγκόσμες πηγές υδραργύρου.jpg

 

Βέβαια στην παρουσία του Hg στην ατμόσφαιρα (μεθυλικής μορφής Hg) συντείνουν και άλλοι παράγοντες.

Έτσι οι κατασκευή ενός υδροηλεκτρικού φράγματος κινητοποιεί τον Hg του υπεδάφους και της βλάστησης που καταστρέφεται για τη δημιουργία του έργου (αναερόβια ανάπτυξη μικροβίων).

 Η συνολική ποσότητα του Hg σε παγκόσμια κλίματα είναι δύσκολο να υπολογιστεί και αυτό γιατί η πτητικότητα του Hg του επιτρέπει να μετακινείται στην ατμόσφαιρα, να εναποτίθεται στο έδαφος, στις θαλάσσιες περιοχές και να παραμένει εκεί ανακυκλούμενο.

Ο Hg της ατμόσφαιρας βρίσκεται είτε σαν αέριο ή συνδεδεμένο με άλλα στοιχεία της ατμόσφαιρας.

Έχει υπολογιστεί ότι οι 5.000 τόνοι Hg τόνοι Hg της ατμόσφαιρας προερχόμενοι από τη δραστηριότητα των ανθρώπων μολύνουν το έδαφος της επιφάνειας της γης και των υδάτινων κόσμων.

Η παραμονή κατά μέσο όρο στην ατμόσφαιρα κυμαίνεται από 1-1,5 χρόνο.

Ο Hg σαν αέριο έχει χρόνο παραμονής στην ατμόσφαιρα 5-14 ημέρες, μετακινούμενος «ταξιδιώτης», πολλά χιλιόμετρα.Οι ωκεανοί αποτελούν τελική αποθηκευτική κατάληξη του Hg όπου καθιζάνει σαν θειϊκός Hg.

Το 1/3 του συνολικού κόστους του Hg κυκλοφορεί μεταξύ των ωκεανών και της ατμόσφαιρας που μας περιβάλλει (ποσοστό 20% - 30% ανακυκλώνεται).

Ο Hg κυκλοφορεί ευρύτατα στο περιβάλλον μας και προέρχεται από διάφορες πηγές που υπάρχουν στον περιβάλλον μας (ωκεανοί, βιομηχανικά απόβλητα, σφραγίσματα δοντιών).Φυσικό λοιπόν ήταν ο συσχετισμός του Hg με διάφορα νοσήματα όπως à Νόσος Alzheimer à Ν. Crohn’s à Σκλήρυνση κατά πλάκας à Καταθλιπτικά σύνδρομα à αυτισμός à Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής à σύνδρομο χρόνιας κόπωσης à Ψωρίαση à Σακχαρώδης Διαβήτης .Φαίνεται ότι στην πλειάδα των νοσημάτων αυτών η παρουσία του Hg δεν έχει αιτιοπαθογενετικό  ρόλο αλλά μάλλον είναι ΕΠΙΦΑΙΝΟΜΕΝΟ.   

Dr. Νίκος Καλλιακμάνης

Ref.:Βικιπαίδια
       Vis San bit
       Δελτίο Καναδά για Hg

 

 

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΣΠΙΛΩΝ

 

ΤΥΠΟΣ

ΚΛΙΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

ΙΣΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

ΣΧΟΛΙΑ

ΦΑΚΙΔΑ

Ομοιόμορφη χρώση βαθυκαφέ επίπεδη, μέγεθος 2-4 mm.

Αυξημένος αριθμός μελανοκυττάρων στη επιδερμοϊκή ένωση.

Δεν αλλάζουν χρώμα δεν σκουραίνουν με τον ήλιο ούτε μεγεθύνονται.

ΣΥΝΕΝΩΤΙΚΟΣ * ΣΠΙΛΟΣ

Χρώμα : ελαφρώς καφέ→μαύρο συνήθως επίπεδου σχήματος αλλά μπορεί να εμφανίζει υπέγερση 1-10 mm.

Άθροιση μελανοκυττάρων στην ένωση δέρματος-χορίου

Συνήθως εμφανίζονται στις παλάμες, πέλματα, γεννητικά όργανα, σαν συνενωτικοί σπίλοι.

ΜΙΚΤΟΙ ΣΠΙΛΟΙ

Συνήθως σκούροι, εμφανίζουν επέγερση της επιφανείας τους 3-6 mm.

Φωλιές μελανοκυττάρων στη συνένωση επιδερμίδας-χορίου και εντός του χορίου.

 

ΕΝΔΟΔΕΡΜΙΚΟΙ ΣΠΙΛΟΙ

Χρώμα του δέρματος ή μαύρο εμφανίζουν υπέγερση, μπορεί να είναι μαλακής σύστασης, τριχωτοί ή ακροχορδονώδεις 3-6 mmμεγέθους.

Μελανοκύτταρα και άλλα κύτταρα, περιορίζονται στο χόριο.

 

ΚΥΚΛΟΤΕΔΕΙΣ ΣΠΙΛΟΙ

Συνήθως μικτοί ή ενδοδερμικοί σπίλοι που περιτριγυρίζονται από δακτυλίδι αποχρωματισμένης επιδερμίδας. Μέγεθος : 3-5 mm

Ιστολογική εικόνα είναι ίδια με εκείνη των μικτών σπίλων ή των ενδοδερμικών σπίλων αλλά με εμφάνιση φλεγμονής, απώλεια μελανίνης στην αποχρωματισμένη άλω.

Συνήθως υποστρέφουν αλλά σε σπάνιες περιπτώσεις εξελίσσονται σε μελανώματα.

* βρίσκεται στα όρια συνένωσης επιδερμίδας και χορίου.

ΠΤΕΡΝΙΣΜΑ

 

Το πτέρνισμα προκαλείται από την είσοδο και ύπαρξη ξένων σωματιδίων ή εξωγενών ερεθισμάτων (σκόνη, κρύος αέρας, πιπέρι, διάφοροι ιοί που εποικίζουν τον βλεννογόνο της μύτης), και τα οποία ερεθίζουν την ρινική κοιλότητα ενεργοποιώντας το κρoσσωτό επιθήλιο που περιβάλει εσωτερικά αυτή με τελικό αποτέλεσμα την έκκριση ΙΣΤΑΜΙΝΗΣ.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΓΕΡΟΝΤΙΚΗ ΠΟΡΦΥΡΑ (Γ.Π.)

 

Τι είναι η γεροντική πορφύρα (Γ.Π.) – που οφείλεται;

Η Γ.Π. προκαλεί εκχυμώσεις σκοτεινού πορφυρού χρώματος που εμφανίζονται στις εξωτερικές επιφάνειες των χεριών και αντιβραχίων οφείλεται σε βλάβη του συνδετικού ιστού και του δέρματος και προκαλείται από την χρόνια έκθεση στον ήλιο και από την ηλικία.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΧΑΛΑΖΙΟΝ (CHALAZION)

Συμπτώματα – κλινικά σημεία

Εμφάνιση με ένα η περισσότερα σκληράς σύστασης οζίδια στο άνω ή κάτω βλέφαρο, τα οποία συνοδεύονται από πρήξιμο τοπικά.

Τα οζίδια αυτά, μπορεί να αυξάνονται κατά μέγεθος και συνήθως προϋπάρχει ιστορικό λοίμωξης των βλεφάρων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Το ΣΣΦΑ αποτελεί κλινική απάντηση σε πολλά μη ειδικά αίτια λοιμώδη και μη. Εξ ου και οι άλλες ονομασίες όπως → ΣΗΨΗ → ΣΟΒΑΡΗ ΣΗΨΗ → ΣΗΠΤΙΚΟ SHOCK → ΝΟΣΟΣ ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ.

Το ΣΣΦΑ το οποίο προκαλείται από ισχαιμία – φλεγμονή – τραύμα – λοίμωξη ή συνδυασμό των παραπάνω παραγόντων, εκδηλώνεται με τα ακόλουθα συμπτώματα, και η διάγνωση του απαιτεί την παρουσία 2 ή περισσότερων ευρημάτων από τα παρακάτω.
1. Θερμοκρασία >38οC (100,4F) ή <36οC (96,8F).
2. Καρδιακός ρυθμός > 90 παλμού/λεπτό.
3. Αναπνευστική κίνηση >20/min ή αρτηριακή πίεση διοξειδίου άνθρακα (PACO2) λιγότερο των 32mmHg.
4. Αύξηση αριθμού λευκών αιμοσφαιρίων > 12.000/μL ή 10% αωρων κυττάρων περιφερικά.
5. Υπεργλυκαιμία > 120mg/dL χωρίς προϋπάρξη Σακχ. Διαβήτη.
6. Αλλοίωση πνευματικής κατάστασης.

Συνέχεια ανάγνωσης

e-genius.gr ...intelligent web software